ตอนที่ 173 รุกก่อนบ้าง

เสิ่นเฉียวเองก็ไม่ได้สงสัยอะไรในตัวเธอ พยักหน้า “โอเค แกไปเข้าห้องน้ำเถอะ ฉันรอแกตรงนี้”

ได้ยินแบบนั้น หานเส่โยวก็รีบโบกมือ “ไม่ต้องหรอก แกไม่ต้องรอฉันหรอก แกลงไปก่อนเลย ฉันขอแค่สองนาที”

“…..อย่างนั้นก็ได้ อย่างนั้นฉันลงไปรอแกข้างล่างนะ”

พูดเสร็จเสิ่นเฉียวก็ไปหยิบโทรศัพท์กับกร

ตอนที่ 174 ความกดดันภายในใจ

ถึงข้างตัวรถ หานเส่โยวก็เข็นเขาขึ้นไป แล้วก็ไม่ได้ลงมาอีก เสิ่นเฉียวยืนโมโหอยู่ที่เดิม แต่ในเวลานี้ก็มีรถคันหนึ่งขับมาจอดอยู่ตรงหน้าเธอพอดี พอลดกระจกลงมาเสิ่นเฉียวก็เห็นเย่หลิ่นหาน

“จะไปบริษัทใช่ไหม? ทางเดียวกัน ผมไปส่งคุณเอง” ตอนนี้แววตาเย็นชาของเย่หลิ่นหานหายไปแล้ว เขาย

ตอนที่ 175 ทำไมถึงไม่อยากจาก

เสิ่นเฉียวยืนกอดกล่องรอหานเส่โยวอยู่ด้านหน้าประตูบริษัท

ในตอนที่รถของเย่โม่เซินหยุดลง หานเส่โยวก็เปิดประตูรถแล้วเข็นเย่โม่เซินลงมา มองเสิ่นเฉียวด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม “เอ๊ะ เฉียวเฉียว ในมือแกถืออะไรอยู่งั้นเหรอ?”

เสียงเพิ่งจะเงียบลง เสิ่นเฉียวก็รู้สึกได้ถึงสายตาค