บทที่ 172

ตอนที่ 172 พวกแกไม่ได้นอนด้วยกันเหรอ

ทั้งรถเข็นและเย่โม่เซินหยุดลงพร้อมกัน เขาเหลือกตาขึ้น แววตาเย็นชา มองมาที่ใบหน้าขาวซีดของเสิ่นเฉียว

เขามองเสิ่นเฉียวด้วยความเย้ยหยัน แม้แต่น้ำเสียงก็เต็มไปด้วยอารมณ์เยาะเย้ย

“ตั้งใจ? ผู้หญิงที่แต่งงานครั้งที่สอง เธอประเมินตัวเองสูงเกินไปหน่อยแล้ว”

สีหน

บทที่ 173

ตอนที่ 173 รุกก่อนบ้าง

เสิ่นเฉียวเองก็ไม่ได้สงสัยอะไรในตัวเธอ พยักหน้า “โอเค แกไปเข้าห้องน้ำเถอะ ฉันรอแกตรงนี้”

ได้ยินแบบนั้น หานเส่โยวก็รีบโบกมือ “ไม่ต้องหรอก แกไม่ต้องรอฉันหรอก แกลงไปก่อนเลย ฉันขอแค่สองนาที”

“…..อย่างนั้นก็ได้ อย่างนั้นฉันลงไปรอแกข้างล่างนะ”

พูดเสร็จเสิ่นเฉียวก็ไปหยิบโท

บทที่ 174

ตอนที่ 174 ความกดดันภายในใจ

ถึงข้างตัวรถ หานเส่โยวก็เข็นเขาขึ้นไป แล้วก็ไม่ได้ลงมาอีก เสิ่นเฉียวยืนโมโหอยู่ที่เดิม แต่ในเวลานี้ก็มีรถคันหนึ่งขับมาจอดอยู่ตรงหน้าเธอพอดี พอลดกระจกลงมาเสิ่นเฉียวก็เห็นเย่หลิ่นหาน

“จะไปบริษัทใช่ไหม? ทางเดียวกัน ผมไปส่งคุณเอง” ตอนนี้แววตาเย็นชาของเย่หลิ่นหานหาย