ตอนที่ 143 ปากพระร่วง

เสิ่นเฉียวมีเวลาที่จะคิดถึงปัญหาเหล่านี้ที่ไหนกัน ตอนนี้สิ่งที่เธอเป็นกังวลมากกว่าก็คือใครเป็นคนถ่ายรูปพวกนั้นให้เย่โม่เซิน

เมื่อวานนี้ตอนที่เธอออกไปกินสุกี้กับเย่หลิ่นหาน เธอก็มองดูรอบ ๆ แล้ว ยังรู้สึกว่าไม่มีใครแล้ว

แต่ว่าตอนหลังก็รู้สึกเหมือนมีคนตามพวกเธอไป

คิดไม่ถึงว่าล

ตอนที่ 144 ยุแยงตะแคงรั่ว

“มีลูกน้องที่ไหนกล้าต่อรองกับเจ้านาย?” เย่โม่เซินพูดด้วยความรำคาญ

เสิ่นเฉียวจับกระเป๋าในมือแน่น เธอกัดฟันพูดด้วยความโมโหไม่น้อย “ต่อให้ต้องทำโอทีเพราะเอกสารพวกนั้น แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะเสร็จได้ในพริบตา ฉันเอากลับไปทำที่บ้านได้ไหมคะ?”

เธอยอมอ่อนให้ครึ่งหนึ่ง

“ไม่ได้”

อย่า

ตอนที่ 145 ตรวจสอบร่างกายของเธอ

ในตอนนี้ในใจของหานเส่โยวไม่มีความรู้สึกสำนึกผิดแบบเมื่อครู่อีกแล้ว แต่เธอกลับภูมิใจเล็กน้อยในความหลักแหลมของตัวเอง เธอยกมุมปากแล้วพูดเตือนเสิ่นเฉียว: “เฉียวเฉียว ข้าวจะเย็นแล้วนะ เธอรีบกินเถอะ กินเสร็จแล้วฉันจะช่วยเธอจัดการเอกสาร จากนั้นเราจะได้เลิกงานไว ๆ”

เฉียวเฉี