บทที่ 116

ตอนที่ 116 คำพูดเหล่านี้พูดได้เพียงรอบเดียว

เย่โม่เซิน: “…”

ผู้หญิงคนนี้เป็นคนโง่สินะ?

ต้องใช่แน่

ถ้าอย่างนั้นเธอคงไม่ถามคำถามโง่ ๆ ในเวลาอย่างนี้แน่

“นี่ฉันยังแสดงออกไม่ชัดเจนอีกเหรอ?” เย่โม่เซินหรี่ตาลง ริมฝีปากบางเปิดออกเล็กน้อย “หรือว่าเธอมันใสซื่อเกินไป?”

เสิ่นเฉียวอ้าปากค้าง เ

บทที่ 117

ตอนที่ 117 อย่าดูถูกตัวเอง

เย่โม่เซินถูกเธอผลักออกมา ร่างยาวของเขานอนอยู่ด้านข้างเธอ แล้วพลางพูดเบา ๆ “เธอเกิดปีหมาเหรอ? กัดคนตลอดเลย”

เสิ่นเฉียวได้สติและพบว่าเป็นเสียงของเย่โม่เซิน

ตอนนี้เธอตื่นขึ้นแล้ว หลังจากที่ได้สติและรู้ว่าเย่โม่เซินทำอะไรกับเธอบ้าง ใจของเธอก็เต้นรัว เธอกัดริมฝีป

บทที่ 118

ตอนที่ 118 เป็นห่วงฉันขนาดนี้

เสิ่นเฉียวพูดจาด้วยความจริงจัง ใบหน้าเธอมีความจริงใจ

พูดจบก็พบว่าเย่โม่เซินกำลังจ้องมองเธอ ด้วยแววตาเจิดจรัส ทำให้เสิ่นเฉียวได้สติ รู้สึกว่าหลังจากที่เธอพูดอะไรกับเย่โม่เซินไปแล้ว เสิ่นเฉียวก็ร้อนหน้าขึ้นมา และเริ่มพูดเพ้อเจ้อ “เสร็จแล้ว ตอนนี้คุณก็จัดการเอ