บทที่ 247

ถังจื่อโม่คือลูกชายของฉัน (1)

ดังนั้น เธอจึงเอื้อมมือออกไปจับไหล่ของเขาโดย สัญชาตญาณ จับแน่นมาก แน่นมากจริงๆ

เย่ซือเฉินสังเกตถึงว่าเธอเริ่มหายใจไม่ออก จึงคลายเธอ ออก แต่ทว่า เวลานี้เธอกำลังจับไหล่ของเขาแน่น ดังนั้น เขาจึงไม่ได้ขยับ จ้องมองเธออยู่อย่างนั้น

ขณะนี้ หน้าของเธอและเขา

บทที่ 248

บทที่248

บทที่ 248

ถังจื่อโม่คือลูกชายของฉัน (2)

เธอจําได้ว่าตอนนั้น เธอหมดสติอยู่ในอ้อมกอดของ เย่ซือเฉิน เธออยู่ด้วยกันกับเย่ซือเฉิน ดังนั้น เงินลั่วฉิงไม่ ต้องสงสัย คนที่เธออยู่ด้วยเมื่อคืนก็คือเย่ซือเฉิน

ถึงแม้ว่าพวกเขาแต่งงานกันเพราะสัญญา ไม่เกี่ยวข้อง กับความรัก เธอคิดว่าเย่ซือเฉินคงไม่ปล่อยเธอท