บทที่ 182 คุณชายสามเย่หึงแล้ว คนบางคนต้องแย่แน่ (3)

เย่ อเฉินไม่ตอบคําถามเขา แต่กลับรีบลงไปยังด้านล่าง ทันที คุณชายห้าฉิงเบิกตาโพลง พี่สามลงไปด้านล่างแล้ว มีเรื่องสนุกแล้วล่ะสิ

ด้านล่างตึก เสียงคนซุบซิบนินทาไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง

“ฉันรู้สึกว่าเย่อหยุ่นานน่าจะอยากกลับไปกินน้ำพริก ถ้วยเก่านะ เ

บทที่ 183 คุณชายสามเย่หึงแล้ว คนบางคนต้องแย่แน่ (4)

คุณชายห้าฉิงพ่นลมออกจากมุมปากอย่างแรง เขาไม่ได้ ตาบอดไปใช่ไหม เป็นลั่วฉิงหลบพี่สาม แล้วไปหาเย่อหย่ นานเนี่ยนะ

ไม่ เขาไม่ได้ตาบอด เป็นเวินลั่วฉิงต่างหากที่ตาบอดไป แล้ว ใช่ ต้องใช่แน่ ๆ

“เรียกฉันทำไม” เป็นลั่วฉิงนั่งลงบนเก้าอี้ขาสูง ปรายตาม

บทที่ 184 คุณชายสามเย่เอาคืนอย่างสาสม แก้แค้น แทนภรรยา (1)

“คุณชายห้าฉิ่งดื่มเหล้าขาว” เย่อหยู่นานจงใจพู ดกับเงินลั่วฉิง เขาสื่อความหมายอย่างชัดเจนมาก เขาคิด ว่าเงินลั่วฉิงจะเข้าใจ

คุณชายห้าฉิงดื่มเหล้าขาว เขาก็ควรจะดื่มเหล้าขาวเป็น เพื่อนคุณชาย เหล้าขาวถึงแม้จะเมาง่าย แต่อย่างน้อยดื่ม แล้วก็ไ