บทที่ 181 คุณชายสามเย่หึงแล้ว คนบางคนต้องแย่แน่ (2)

เงินลั่วนิ่งค่อย ๆ ยิ้มออกมาอย่างสดใสและไร้เดียงสา : “อ๋อ เมื่อกี้ฉันลืมเตือนคุณชายเย่ ก่อนหน้านี้ฉันไม่ทัน ระวังเลยทํากาวอเนกประสงค์เลอะบนเก้าอี้ แถมยังทำ หกเยอะอีกต่างหาก ตั้งสองกระปุกแหนะ โชคร้ายที่คุณ ชายเย่มานั่งที่เก้าอี้ตัวนี้พอดี ก็เลยเป

บทที่ 182 คุณชายสามเย่หึงแล้ว คนบางคนต้องแย่แน่ (3)

เย่ อเฉินไม่ตอบคําถามเขา แต่กลับรีบลงไปยังด้านล่าง ทันที คุณชายห้าฉิงเบิกตาโพลง พี่สามลงไปด้านล่างแล้ว มีเรื่องสนุกแล้วล่ะสิ

ด้านล่างตึก เสียงคนซุบซิบนินทาไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง

“ฉันรู้สึกว่าเย่อหยุ่นานน่าจะอยากกลับไปกินน้ำพริก ถ้วยเก่านะ เ

บทที่ 183 คุณชายสามเย่หึงแล้ว คนบางคนต้องแย่แน่ (4)

คุณชายห้าฉิงพ่นลมออกจากมุมปากอย่างแรง เขาไม่ได้ ตาบอดไปใช่ไหม เป็นลั่วฉิงหลบพี่สาม แล้วไปหาเย่อหย่ นานเนี่ยนะ

ไม่ เขาไม่ได้ตาบอด เป็นเวินลั่วฉิงต่างหากที่ตาบอดไป แล้ว ใช่ ต้องใช่แน่ ๆ

“เรียกฉันทำไม” เป็นลั่วฉิงนั่งลงบนเก้าอี้ขาสูง ปรายตาม