บทที่ 74 ลุงแปลกประหลาด

พี่สาวคำสองคำนี้ ยังไงวรินทรก็พูดไม่ออกหรอก

แววตาทาวัตแปลกๆนิดหน่อย ห้ามไม่ได้ที่จะนำร่างของกวินกับกวินที่ร้านขนมเค้กนั้นวางเทียบกัน อยู่ๆก็อยากจะดึงแว่นดำบนหน้ากวินออกทันที

“เข้าไปเถอะ”สายตาของทาวัตหลีกไปจากกวิน พูดอย่างเฉยๆแล้วหันตัวเข็นวรินทร

บทที่ 75 คนที่ช่วยคุณไม่ใช่ผม

ดูก็รู้ว่าเอฟไม่ใช่คนที่เห็นแก่เงิน ติดค้างบุญคุณเขา ดีกว่าให้อะไรเขา ทำแบบนี้ดีต่อทั้งสองฝ่าย

อีกอย่าง เขาแซ่เย่

ถึงจะไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลหลิวเลย แต่ว่าทาวัตมีความรู้สึก เป็นมิตรกันไว้ก็ไม่เสียเปรียบอะไรไม่มีผลเสีย

“ไม่จำเป็น คนที่ช่

บทที่ 76 คนลักพาตัว

ที่นี้มืดมาก มองไม่ชัดว่ารอบๆเป็นอะไร อากาศมีกลิ่นน้ำหอมที่เข้มข้น พื้นนิ่มมาก รู้สึกเสมือนปูผ้าขนแกะไว้

วรินทรหมุนตาขาว คนลักพาตัวนี้ก็มีรสนิยมเหมือนกกันนะ

……เดี๋ยวๆ คนลักพาตัว？

วรินทรนึกขึ้นได้อย่างกระทันหัน ใบหน้านั้นที่ตนมึน