บทที่ 56

ไม่แน่เราสองคนอาจเป็นพ่อลูกกัน

“อยากได้แชทพี่ง่ายจะตายไป ผมคือกวินนะ” ระหว่างที่ทาวัตคิดอยู่ กวินส่งข้อความไป ข้างหลังตามด้วยสติ๊กเกอร์หนูหิ่นน่ารักๆ

หนูหิ่น ทาวัตจำได้ วันนั้นโจรที่บุกรุกคอมพิวเตอร์ของเขา โหลดหนูหิ่นลงเครื่องไม่รู้มากเท่าไหร่

ต

บทที่ 57

ให้เวลาคุณ5นาที

กวินพยักหน้า เชื่ออย่างสนิทใจ “เหมือนม๋ามี๊อย่างนี้หรอ?”

วรินทรจับขนมปังขว้าง ขนมปังแผ่นนั้นตกกลับไปบนจานเหมือนเดิม เธอรีบโน้มตัวไปดีดหน้าผากกวิน “เด็กกระโปรก ว่างจนคันเนื้อหนังหมดแล้วใช่ไหม?”

กวินปิดหน้าผากด้วยความเจ็บนิดๆ เบะปากทำหน้าน่าสงสารแบ๊ว

บทที่ 58

ให้ปลาฉลามกิน

ความสามารถของเธอเนี่ย ใช้คำพูดทาวัตพูด ก็คือคนที่บังคับไม่ให้จมน้ำในสระเด็กเท่านั้น

ทาวัตเปลี่ยนเสร็จอย่างไว มองวรินทรที่นั่งอยู่บนชิงช้าเก้าอี้โยกไปโยกมาแล้วยิ้ม เดินไปข้างๆเธออุ้มเธอขึ้นมา ในขณะที่วรินทรยังไม่ได้ตั้งตัวก็โยนเธอลงในสระน้ำ

“อ้าาา