บทที่ 50 พวกเรามาปรึกษากันก่อนเถอะค่ะ

เช้าวันที่สองวรินทรก็เดินทางมาทำงานตามปกติ อาการป่วยของอิงดาวก็ดีขึ้นมากแล้ววันนี้เธอจึงมาทำงานตามปกติเช่นกัน

วรินทรเดินถือกระดาษร่างแบบของตัวเองเดินผ่านหน้าของนวีนและอิงดาวที่ดูเหมือนจะมีบรรยากาศหวานพิกล เธอมอง

เขาพวกเขาอย่างแป

บทที่ 51 ถ้าผมจะจีบคุณวรินทรคุณคงไม่ถือสาใช่ไหม

วรินทรที่ก้มหน้ากำลังเล่นโทรศัพท์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นอยู่ๆก็ถามถึงตนขึ้นมา เผชิญหน้ากับชนุตร์แล้วยิ้มอย่างเป็นทางการโดยรวดเร็ว

มุมที่นั่งของชนุตร์สามารถมองเห็นบรรยากาศนอกกระจกกำแพงได้พอดี ทำให้วรินทรมองจนตาลายไปพักๆ สะบัดศีรษะให้ตนเ

บทที่ 52 ทำไมฉันจะไม่กล้า

/

ทาวัตมองหน้าของเธอที่แบ๊วและน่าสงสารถึงจะโกรธแค่ไหนก็คงโวยวายออกมาไม่ลง เสียงหายใจเบาลง เดินอ้อมผ่านหน้ารถแล้วขึ้นไปนั่งตรงคนขับ สตาร์ทรถ ออกจากลานจอดรถ

“นี้ ฉันกับเขาไม่ได้สนิทกัน ฉันทำอะไร ทำไมต้องโกรธ?” วรินทรเห็นเขาไม่พูด แต่สีหน้าดีขึ้นหน่อย จ้องเขาแล้