บทที่ 49 ใครอนุญาตให้พวกเธอเข้าไป!

“คุณจะไปไหนครับ เดี๋ยวผมไปส่ง”

“ไม่ต้องหรอกค่ะ บ้านฉันอยู่ห่างจากที่นี่ไม่ไกล” วรินทรส่ายหน้า เธอกับผู้ชายคนนี้ไม่ได้รู้จักกันสักหน่อยแล้วเขาจะให้เธอ

ขึ้นรถเขาเนี่ยนะ อย่างที่กวินเคยบอกว่ามามี้ของเขาไม่ใช่คนที่จะขึ้นรถใครง่ายๆ

“

บทที่ 50 พวกเรามาปรึกษากันก่อนเถอะค่ะ

เช้าวันที่สองวรินทรก็เดินทางมาทำงานตามปกติ อาการป่วยของอิงดาวก็ดีขึ้นมากแล้ววันนี้เธอจึงมาทำงานตามปกติเช่นกัน

วรินทรเดินถือกระดาษร่างแบบของตัวเองเดินผ่านหน้าของนวีนและอิงดาวที่ดูเหมือนจะมีบรรยากาศหวานพิกล เธอมอง

เขาพวกเขาอย่างแป

บทที่ 51 ถ้าผมจะจีบคุณวรินทรคุณคงไม่ถือสาใช่ไหม

วรินทรที่ก้มหน้ากำลังเล่นโทรศัพท์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นอยู่ๆก็ถามถึงตนขึ้นมา เผชิญหน้ากับชนุตร์แล้วยิ้มอย่างเป็นทางการโดยรวดเร็ว

มุมที่นั่งของชนุตร์สามารถมองเห็นบรรยากาศนอกกระจกกำแพงได้พอดี ทำให้วรินทรมองจนตาลายไปพักๆ สะบัดศีรษะให้ตนเ