บทที่ 429

ทำไมจำผมไม่ได้ล่ะ

นึกถึงคำพูดคาร่าเมื่อคืน ในใจตวัสก็ผ่อนคลายลงมองคาร่า แต่กลับได้ยินคาร่าพูด

“นี่คุณเป็นใครคะ?”

นี่คุณเป็นใครคะ?

ตวัสที่เพิ่งโล่งใจก็ถูกดึงขึ้นมาในพริบตา ประโยคที่เธอพูดเหมือนระเบิดโจมตี ไม่รู้จะพูดอะไรดีไปสักพัก

เมื่อคืนเธอยังดึงเขาตะโกนเรียก

บทที่ 430

เธอโหดร้ายไปไหมนะ

ตวัสตักเนื้อที่เต็มไปด้วยพริกขึ้นมาอย่างสงบนิ่ง มองเห็นสายตาคาดหวังของคาร่า ก็ยัดเข้าไปอย่างไม่คิดชีวิต เคี้ยวอย่างยากลำบากแล้วกลืนลงไป ใบหน้าหล่อขาวปรากฏสีแดงออกมา ลำคอก็แดงด้วยเหมือนกัน

“เป็นไงบ้าง อร่อยใช่ไหม?” คาร่าถามเขา

“……อร่อย” ตวัสไม่ได้พูดจากใจ

บทที่ 431

ได้รับรสชาติความสูญเสียทั้งหมด

คาร่าโอดครวญเบาๆ ไม่ได้เอาคำพูดเขาเก็บมาใส่ใจสักนิด เพราะว่าเธอทำแบบนี้ต่อหน้าเขาเท่านั้น ต่อหน้านรชัยก็จะเป็นผู้หญิงที่ว่านอนสอนง่าย

“มีภาพลักษณ์ทำไม? มันกินได้ไหม? แล้วก็ถ้าไม่มีใครมาขอฉันแต่งงานนะ แต่ก็ยังมีนายที่พ่อแม่ฉันตัดสินใจให้เป็นลูกเขยน