บทที่409ดูเหมือนจะยังขาดอะไรไป

หลังจากทำจิตบำบัดมานานหลายเดือนในที่สุดเธอก็สามารถปล่อยวางสิ่งที่ทำให้เธอต้องฝันร้ายจิตตกลงได้เเละเธอก็ยอมรับในตัววรินทรในการเป็นพี่สะใภ้ของเธอเเล้ว

เหมือนกับที่ปกเกศเคยพูดกับเธอไว้ว่าหากเธอไม่ยอมปล่อยวางอดีตไม่เพียงเเต่จะทำให้คนรอบข้างต้องทุกข์ใจเเล้วคนที่ต้

บทที่410สถานที่ที่สวยที่สุดในโลก

"ว๊าวววว——"

เมื่อทุกคนได้เห็นวรินทรต่างก็ตกตะลึงจนต้องเปล่งเสียงออกมา

ถ้าหากย้อนนึกไปถึงตอนเเต่งหน้าเมื่อสักครู่นี้ที่ว่าเธอยังดูเหมือนขาดอะไรไปหรือถ้ายังดูซ้ำซากจำเจมากเกินไปเเล้วล่ะก็ชุดนี้จะชดเชยในส่วนที่ขาดไปได้อย่างเเน่นอน

"สวยมากจริงๆด้วย"

บทที่ 411 พวกเราแต่งงานกันไหม

“จริงหรอ?” วรินทรไม่ถามรายละเอียดสิ่งนี้อีก แต่ถามเธอใหม่ “เธอกับพี่ชายฉันเป็นยังไงกันบ้าง?”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” เสียงของทวิติยาฟังแล้วดูมีความกังวล นึกถึงใบหน้าเย็นชาของฐานทัต เธอก็รู้สึกไม่สบายใจ

ต่อหน้าวรินทรเขาจะยิ้มอบอุ่นเสมอ ทำไมถึงทำท่าเย็น