บทที่ 400 พวกเขารวมหัวกันตั้งนานแล้ว

ด้านในกว้างมาก แต่เย็นนิดหน่อย โชคดีที่ก่อนหน้านี้ทาวัตให้เธอสวมเสื้อผ้าเยอะหน่อย เลยไม่ได้รู้สึกหนาวมาก ลมเย็นพัดหวิวๆทำให้ในใจวรินทรกลัว แต่กุมมือทาวัตอยู่ จึงรู้สึกสงบมั่นคงอย่างมาก

นี่เหมือนเป็นชั้นใต้ดิน มืดสลัว แห้งแล้ง เนื่องจากไม่ได้รับลมบ่อย

บทที่401มีลับลมคมใน

"แล้วนี่ใครกันอีกล่ะเนี่ย？"วรินทรกลืนน้ำลายเอื๊อกรีบจับแขนทาวัตเอาไว้เเน่น

ทาวัตเดินไปตรงกำแพงที่อยู่ข้างๆกันก่อนจะกดลงไปบนผนังสีเหลี่ยมนั้นจากนั้นห้องที่อยู่ตรงหน้าก็สว่างขึ้นมาในทันทีคนที่อยู่ภายในห้องนั้นดูท่าแล้วจะหลบหนีไปไหนไม่ได้อีกต่อไป

ข้างในนั้นคือชยุตนั่

บทที่402ใครเป็นพี่เป็นน้องเธอ

แปลกจริงๆ

นี่เป็นครั้งที่29ของเดือนนี้เเล้วก็ว่าได้ที่วรินทรต้องอุทานออกมากับอาการแปลกๆของทาวัตไม่รู้ว่านั่นเป็นเพราะเธอคิดมากเกินไปหรือเพราะอะไรกันแน่การกระทำของเขาในช่วงนี้ทำให้เธอค่อนข้างกังวลใจอยู่ไม่น้อย

ช่วงระหว่างตั้งครรภ์เป็นช่วงที่ผู้หญิงมีอารมณ