บทที่ 35 ผมชื่อกวินฮะ

“พี่รูปหล่อฮะ ขมวดคิ้วมากๆระวังเป็นริ้วรอยนะฮะ” เด็กชายกวินย่นจมูกน้อยๆใส่ทาวัต ในใจก็คิด ‘แดดดี้อารมณ์ไม่ดีสินะฮะ ทำหน้ามุ่ยหน้าตาน่าเกลียดจริงๆยังกับแม่มดแก่ๆเลย’

“เขาเรียกความหนักใจของพวกผู้ใหญ่ เด็กตัวเล็กๆอย่างหนูไม่เข้าใจหรอก” มุมปากของทาวัตค่อยๆกระตุกยิ้มก่อนจะ

บทที่ 36 กล้ากัดเขางั้นหรือ

ทันใดนั้นเองเธอก็นึกอะไรบางอย่างออกก่อนจะกัดริมฝีปากของเขาอย่างแรงครั้งหนึ่ง มือบางผลักเขาออกทันที ร่างบอบบางของหญิงสอบนั่งหอบหายใจอยู่บนพื้น

ทาวัตยังคงนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ไม่ว่าวรินทรจะพยายามผลักหรือปลุกเขาแค่ไหนเขาก็ยังคงนอนนิ่งอยู่แบบนั้น

ว

บทที่ 37 วรินทรเป็นข้อยกเว้นของผม

วาดฝันนั่งตะลึงอยู่นาน

“ผมอนุญาตให้คุณเดินเข้าออกบริษัท CR กรุ๊ปได้ทุกเมื่อทั้งยังให้บ้านพูลสวัสดิ์ของพวกคุณอยู่อย่างสงบในประเทศ C แต่

ว่า...” ทาวัตเงียบไปก่อนจะเอ่ยเสียงเย็นเฉียบ“วรินทรเป็นข้อยกเว้นของผมที่คุณควรจำไว้ให้ขึ้น