บทที่ 349 ลูกพี่ลูกน้องที่รักของฉัน

วรินทรเบิกตาโต มองใบหน้าซีดเซียวของทวิติยาอย่างพิจารณา "หมายความว่ายังไง?”

เธอทำเป็นฟังไม่รู้เรื่อง

เพราะตอนนี้ตราประจำตระกูลอยู่ในมือธารี ทวิติยากลับรู้ชื่อพี่ชายของเธอ

ตอนนี้ เธอไม่เชื่อทั้งสองคน นอกจากพี่ชายเธอจะเป็นคนบอกเธอ ไม่

บทที่ 350 วรินทรแพ้น้ำหอม

ผิวขาวนวลผ่องของวรินทร บวกกับอาการแพ้น้ำหอม เมื่อสูดดมกลิ่นน้ำหอมฉุนๆเข้าไปนิดหนึ่งก็จะเกิดอาการแพ้ เช่นครั้งนั้นที่ห้องวิจัยและพัฒนาน้ำหอมของบริษัทสันติ เธอเข้าไปยังไม่ถึงสิบห้านาที ออกมาแปบนึงก็มีอาการแพ้แล้ว

และกลิ่นน้ำหอมบนตัวนิรมล ไม่เพียงฉุน กลิ

บทที่ 351 ถอดเสื้อผ้า

“อยากตายหรอ” ทาวัตพูดด้วยเสียงที่เย็นยะเยือกใช้นิ้วดีดที่หน้าผากของเธอ

เสียงใสๆของวรินทรร้องด้วยความเจ็บ ปากน้อยๆนั้นเม้มเข้าหากัน สายตามองไปที่รอยแดงบนมืออย่างใจร้อน

“พี่ นี่มัน....เกิดอะไรขึ้น” ธรรศเดินเข้ามามองจุดแดงและรอยเลือดที่อยู่บนมือและใบหน้าของวรินท