บทที่ 340

เป็นของประภาพ

ดวงตาสีดำของทาวัตเริ่มน่ากลัว เขาจ้องมองวรินทรเพื่อฟังคำอธิบายของเธอ

วรินทรกำลังจะบอกว่าเป็นของฐานทัต แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าก่อนจะออกมาฐานทัตบอกกับเธอว่า ห้ามไม่ให้เธอบอกคนอื่นว่าตอนนี้เขาอยู่ประเทศC แม้แต่กับกวินก็ห้ามบอก ถ้าหากวันนี้ไม่ใช่เพราะวรินทร

บทที่ 341

ไม่เป็นไปอย่างที่คิด

ที่จริงวรินทรก็อยากที่จะเลิกงานกลับบ้าน แต่เพราะไม่ได้มาทำงานหลายวันงานก็เลยกองเต็มโต๊ะ ไม่รู้จะทำไง จึงจำเป็นต้องอยู่ทำงานต่อ

เธอนั่งอยู่ในห้องทำงาน วาดภาพออกแบบชุดที่จะใช้ในงานตรุษจีนปีหน้า ด้วยใจที่ว้าวุ่น วาดยังไงก็ไม่เป็นไปอย่างที่คิด

บทที่ 342

บินไปหาเขาที่อเมริกา

เดี๋ยวก่อน?

หัวหน้าวรินทร?

เรียก...เรียกใคร?

วรินทรอึ้งไปหลายวิ แล้วมองรองหัวหน้าแผนกคนนี้อย่างไม่แน่ใจ จึงถามว่า "หัวหน้าธนชาติไม่ใช่หรอที่เป็นหัวหน้าแผนกออกแบบฉัน?”

รองหัวหน้าแผนกเห็นเธองงๆ จึึงคิดได้ว่าหลายวันมานี้เธอไม่ได้มาบร