บทที่339 รู้สึกไม่ดี

เธอเพียงแค่รู้สึกว่าเธอไม่ได้บาดเจ็บอะไร ถ้ารับเงินมาก็รู้สึกไม่ดี

" แน่นอนสิ ไม่อย่างงั้นเธอกับกวินก็หาว่าฉันโง่อีก ” ฐานทัตหัวเราะสนุกสนาน รอยยิ้มของเขามีเสน่ห์มากจนทำให้คนไม่อาจละสายตาได้

" ป่ะ ไปบ้านพี่ ตรงนี้ไม่ปลอดภัย ” เมื่อเขาพูดจบก

บทที่ 340 เป็นของประภาพ

ดวงตาสีดำของทาวัตเริ่มน่ากลัว เขาจ้องมองวรินทรเพื่อฟังคำอธิบายของเธอ

วรินทรกำลังจะบอกว่าเป็นของฐานทัต แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าก่อนจะออกมาฐานทัตบอกกับเธอว่า ห้ามไม่ให้เธอบอกคนอื่นว่าตอนนี้เขาอยู่ประเทศC แม้แต่กับกวินก็ห้ามบอก ถ้าหากวันนี้ไม่ใช่เพราะวรินทรอย

บทที่ 341 ไม่เป็นไปอย่างที่คิด

ที่จริงวรินทรก็อยากที่จะเลิกงานกลับบ้าน แต่เพราะไม่ได้มาทำงานหลายวันงานก็เลยกองเต็มโต๊ะ ไม่รู้จะทำไง จึงจำเป็นต้องอยู่ทำงานต่อ

เธอนั่งอยู่ในห้องทำงาน วาดภาพออกแบบชุดที่จะใช้ในงานตรุษจีนปีหน้า ด้วยใจที่ว้าวุ่น วาดยังไงก็ไม่เป็นไปอย่างที่คิด

มอ