บทที่ 316 ลองคิดดู

เดินมาถึงข้างหน้าทาวัต เธอพยายามจะพูด แต่นิรมลได้จับมือของเธอไว้ เธอร้องไห้อย่างน่าสงสาร ไหล่สั่นเทา"พี่พาฉันออกไปหน่อยได้มั้ย ผู้ชายคนนี้น่ากลัวเหลือเกิน เมื่อกี้พึ่งจะ......"

ประโยคสุดท้ายเธอไม่ได้พูดออกมากลับทำให้คนคิดไปไกลแล้ววรินทรมองเห็นน้ำตาที่ไหลพรากเต็ม

บทที่ 317 ผู้หญิงก็มีจิตใจ

วรินทรพึ่งจะฉลาดขึ้นมา ดวงตามองไปที่ต้นแขนของทาวัตไม่หยุดแล้วพูดว่า" ยอมรับมาเถอะ ไม่ต้องพูดก็ได้ ผู้หญิงที่เธอเจอคนนั้นทำไมเธอถึงไม่ยอมปล่อยเขาไป ถ้าฉันไม่บังเอิญเข้ามาเธอคงไม่แยกกันแบบนี้หรอกจริงมั้ย" ทาวัตพูด" ฉันกำลังจะปล่อยไปเธอก็เข้ามาพอดี

บทที่ 318 การเกิดของสาวน้อยที่น่ารัก

"พ่อ งั้นก็สู้ๆนะครับ รอแม่คลอดน้องสาวสุดน่ารักออกมาผมก็...."

"ทำไมหรอ''

กวินทำหน้าตาภูมิใจพร้อมพูดว่า" ผมก็จะพาเธอไปเรียนว่ายน้ำ แล้วถ้าเธอถามผมว่า ระหว่าง พ่อ แม่ และเธอตกลงไปในน้ำผมจะเลือกช่วยใครก่อนล่ะจะทำยังไง"

ทาวัตอึ้งมาก คำถา