บทที่ 314 คุณมันน่าสงสัย

��

แต่ทาวัตยังคงใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความอ้อนวอน จับจ้องไปยังครู โดยไร้การขยับขเยื่อนใดๆ

กลับเป็นวรินทรที่ร้อนรนจนหน้าแดงเรื่อราวดังผลเชอรี่ "ทาวัตคุณอย่ามารูดซิบถอดเสื้อในเวลานี้ตอนนี้โอเคไหม?”

ทาวัตเสียงครึ่มแสดงออกอย่างไม่พอใจพร้อมกับเอ่ยว่า " เธอจะชด

บทที่315 แต่งงานแล้วจริงๆหรอ

ผ่านไปประมาณ 20 นาที ทาวัตก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ทั้งตัวสะอาดเรียบร้อยบนเส้นผมยังมีละอองน้ำเกาอยู่ และหยดลงบนเสื้อคลุมอาบน้ำสีน้ำเงินของเขา

สายตาของเขาช่างไม่เป็นมิตรเลย เต็มไปด้วยความปรารถนาอันไม่มีที่สิ้นสุด มองแวบมายังวรินทรครู่หนึ่ง แล้วค่อยเดินผ่านไปนั่งที่

บทที่ 316 ลองคิดดู

เดินมาถึงข้างหน้าทาวัต เธอพยายามจะพูด แต่นิรมลได้จับมือของเธอไว้ เธอร้องไห้อย่างน่าสงสาร ไหล่สั่นเทา"พี่พาฉันออกไปหน่อยได้มั้ย ผู้ชายคนนี้น่ากลัวเหลือเกิน เมื่อกี้พึ่งจะ......"

ประโยคสุดท้ายเธอไม่ได้พูดออกมากลับทำให้คนคิดไปไกลแล้ววรินทรมองเห็นน้ำตาที่ไหลพรากเต็ม