บทที่287 ปากเล็กๆนี่หวานจริงๆ

“คุณทิโนทัย คุณชนิศา สวัสดีค่ะ” วรินทรยืนอยู่ข้างๆทาวัต ทักทายพวกเขาอย่างมีมารยาท

ทิโนทัยพยักหน้า ใบหน้าที่น่าเกรงขามก็ยิ้มทันที “นี่คือวรินทรสิน่ะ ไม่เจอหลายปี ตอนนี้ดูผอมลงไปเยอะเลยนะ”

“คุณทิโนทัยต่างหากละ ไม่เจอหลายปีคุณยังหล่อกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย” วริ

บทที่ 288 อย่ามีความสุขมากเกินไป

��วามรู้สึกของการเติมอาหารให้เต็มกระเพาะนี้แค่อย่ามีความสุขเกินไป

หลังจากทาวัตกินข้าวไปถ้วยหนึ่งก็วางถ้วยลง แต่วรินทรยังคงกินอยู่ดูเหมือนว่าจะยังไม่หยุด ในปากเต็มไปด้วยอาหาร บนหน้าเต็มไปด้วยความพอใจ ดูแล้วน่ารัก

เธอกินเร็วแต่ก็ไม่ได้กินทุกอย่างที่อยู่บนโต

บทที่ 289 เขาอยู่ที่ไหนกัน

“ฝรั่งเศษ”ตาของเธอเป็นประกาย รังสีของความเจ้าเลห์นี่ ไม่รู้ว่ากำลังเล่นอะไรอยู่

ทาวัติคิดทบทวนแล้ว แต่ไม่ได้ตอบเธอ แต่ก็ไม่ได้ขัดเธอ แต่ก็พูดเสียงอบอุ่นว่า “นอนเถอะ”

วรินรู้ว่าถ้าเขาถามแล้วเขาจะไม่ทำให้เธอผิดหวัง ก็เลยนอนลงดึงผ้าห่มมา มือสองข้างดึงมุมของผ้าห