บทที่ 262 อย่าโง่ไปหน่อยเลย

“ไม่ดีแล้ว” เขาหมุนตัวตั้งใจจะไปที่ห้องนั้น กลับถูกคนคนหนึ่งหยุดไว้

“อย่าโง่ไปหน่อยเลย นายออกไปตอนนี้ถ้าถูกเธอเห็นจะทำยังไง?” คนคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ขวางหน้าเขาไว้

“ฉันไม่สนหรอก แต่เธอจะเป็นอะไรไปไม่ได้” เขาอยากผลักคนคนนั้นออกไ

บทที่ 263 เขายังจะต้องกลัวอะไรอีก

“คนที่สามารถทำให้ฉันเสียมือดีไปมากมายขนาดนี้ในครั้งเดียว ก็คือคุณชายธัมรุจินันท์นี่เอง” ทาวัตและปกเกศก้าวเข้าไปในวิลล่า เงาร่างหนึ่งก็เดินลงมาจากชั้นบน

เหมือนรู้อยู่ก่อนแล้วว่าต่อให้เขาไม่ออกมาตอนนี้ ไม่ช้าก็ต้องออกมาอยู่ดี ดังนั้นเขาจึงยอมออกมา

บทที่ 264 แย่ยิ่งกว่าตาย

“มือข้างไหน?”เสียงของเขาต่ำลง มษยาเคลื่อนใบหน้าออกจากมีด แต่ปกเกศจับคอเธอไว้ไม่ปล่อยแม้แต่นิดเดียว

มษยามองเขาอย่างหวาดกลัว เผลอกลืนน้ำลาย “ซะ ซ้าย มือซ้าย…”

หญิงสาวทุกคนล้วนให้ความสำคัญกับใบหน้า เธอเองก็ไม่มีข้อยกเว้น ถ้าใบหน้านี้ของเธอถูกทำลาย จากนี้