บทที่ 261 ยอดของยอดคน

หลังจากทาวัตจากไปไม่กี่นาที เมื่อกวินแน่ใจว่าทาวัตออกไปจากวิลล่าแล้วจริง ๆ เขาก็เริ่มลงมือ

“เอ พวกเราก็ไปกันเถอะ” กวินเริ่มเก็บของ จับใส่กระเป๋าเป้ก่อนยกขึ้นสะพาย จากนั้นจึงเรียกเอออกมา

เอมองท่าทางอยาก ตามสืบรอยของกวินนั้นก่อนหลุดหัวเราะออกมา “กวิน

บทที่ 262 อย่าโง่ไปหน่อยเลย

“ไม่ดีแล้ว” เขาหมุนตัวตั้งใจจะไปที่ห้องนั้น กลับถูกคนคนหนึ่งหยุดไว้

“อย่าโง่ไปหน่อยเลย นายออกไปตอนนี้ถ้าถูกเธอเห็นจะทำยังไง?” คนคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ขวางหน้าเขาไว้

“ฉันไม่สนหรอก แต่เธอจะเป็นอะไรไปไม่ได้” เขาอยากผลักคนคนนั้นออกไ

บทที่ 263 เขายังจะต้องกลัวอะไรอีก

“คนที่สามารถทำให้ฉันเสียมือดีไปมากมายขนาดนี้ในครั้งเดียว ก็คือคุณชายธัมรุจินันท์นี่เอง” ทาวัตและปกเกศก้าวเข้าไปในวิลล่า เงาร่างหนึ่งก็เดินลงมาจากชั้นบน

เหมือนรู้อยู่ก่อนแล้วว่าต่อให้เขาไม่ออกมาตอนนี้ ไม่ช้าก็ต้องออกมาอยู่ดี ดังนั้นเขาจึงยอมออกมา