บทที่23 ผมจะไปส่ง

วรินทรไม่ใช่หญิงสาวผู้อ่อนแอที่ยอมให้ใครมากลั่นแกล้งอยู่แล้ว!

เธอมองหน้าอีกฝ่ายก่อนจะตวัดฝ่ามือเข้าที่หน้าอมันด้าอย่างแรง อมันด้าที่ตั้งหลักไม่ทันถึงกับล้มลงไปกองกับพื้นสภาพอนาถ

“กรี้ด!”อมันด้าไม่รู้ว่าการตบฉาดนี้จะทำให้จมูกที่ทำมาอย่างดีของเธอเบี้ยวหรือเปล่า

บทที่24 แดดดี้?!

วรินทรมองดูนาฬิกาที่ข้อมือก็เห็นว่าเวลานี้ก็ดึกมากแล้วจริงๆ“งั้นก็รบกวนท่านประธานด้วยนะคะ”

“อืม”ทาวัตพยักหน้ารับก่อนจะจูงมือเธอไปจนถึงที่จอดรถ

วันนี้กวินก็เห็นว่ารถคันเดิมกับเมื่อวานมาส่งมามี้ของเขาอีกเช่นเคย ในใจก็เกิดข้อสงสัยขึ้นมา จนกระทั่งรถคันนั้นขับออกไปแ

บทที่25 เด็กที่ไหนมาเรียกเขาว่าแดดดี้

“มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ”เลขานิธูรถามอย่างสงสัย เพราะปกติแล้วท่านประธานจะไม่มานั่งดูงานวาดออกแบบพวกนี้ยกเว้นจะเป็นการเสนอรายชื่อจึงจะยอมดูผลงานเพื่อทำการคัดเลือก

เลขานิธูรรู้สึกพลาดขึ้นมาทันทีที่เขาเอ่ยถามคำถามนี้ออกไป ก่อนจะก้มหน้าเอ่ยอย่างรวดเร็ว