บทที่22 หนามยอกเอาหนามบ่ง

ทันใดนั้นทั้งนวีนและอิงดาวต่างก็จ้องมองเธอเป็นตาเดียว วรินทรรู้สึกผิดขึ้นมาทันที จริงๆแล้วเธอก็เป็นคนที่มีความสามารถคนหนึ่งเช่นกันแต่กระนั้นเธอก็ยังแอบรู้สึกว่าการที่เธอเข้ามาทำงานที่นี่ได้เพราะใช้เส้นสายเข้าช่วย

“ฉันส่งเรซูเม่เข้ามาน่ะค่ะ

บทที่23 ผมจะไปส่ง

วรินทรไม่ใช่หญิงสาวผู้อ่อนแอที่ยอมให้ใครมากลั่นแกล้งอยู่แล้ว!

เธอมองหน้าอีกฝ่ายก่อนจะตวัดฝ่ามือเข้าที่หน้าอมันด้าอย่างแรง อมันด้าที่ตั้งหลักไม่ทันถึงกับล้มลงไปกองกับพื้นสภาพอนาถ

“กรี้ด!”อมันด้าไม่รู้ว่าการตบฉาดนี้จะทำให้จมูกที่ทำมาอย่างดีของเธอเบี้ยวหรือเปล่า

บทที่24 แดดดี้?!

วรินทรมองดูนาฬิกาที่ข้อมือก็เห็นว่าเวลานี้ก็ดึกมากแล้วจริงๆ“งั้นก็รบกวนท่านประธานด้วยนะคะ”

“อืม”ทาวัตพยักหน้ารับก่อนจะจูงมือเธอไปจนถึงที่จอดรถ

วันนี้กวินก็เห็นว่ารถคันเดิมกับเมื่อวานมาส่งมามี้ของเขาอีกเช่นเคย ในใจก็เกิดข้อสงสัยขึ้นมา จนกระทั่งรถคันนั้นขับออกไปแ