ตอน 223
เด็กฉลาดของประธาน
บทที่223 น้องหมาที่พัดปลิว
“หม่ามี๊ น้ำลายๆ”กวินทำหน้าแหยๆ เหลือบมองวรินทรอย่างโกรธๆ
“ลูกบ้า โตขนาดนี้แล้วยังใส่ใจกับเรื่องพวกนี้อยู่อีกหรอ” วรินทรเอามือแตะไปที่หน้าผากของเขาอย่างเหนือยๆ หลังจากนั้นก็รู้สึกว่าบนขาตัวเองมีอะไรมาสะบัดอยู่
อะไรเนี่ย
เธอรีบก้มลงมองก็เห
ตอน 224
บทที่ 224 รสชาติของการจูบ
วรินทรจับที่ปลายจมูกของตนเอง เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีเลือดกำเดาไหลออกมา
ทาวัตปิดตาสองข้างลงเหมือนจะพักงีบหลับ เพื่อเพลิดเพลินกับช่วงเวลาที่หาได้ยาก
จุ๊ๆๆ สบายจริงๆ วรินทรพลางเช็ดพลางทอดถอนใจอยู่ข้างใน อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาขึ้นมา ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวว่าตัว
ตอน 225
บทที่ 225 กินทิ้งกินขว้าง
สีหน้าของทาวัตเปลี่ยนเป็นเย็นชาอย่างรวดเร็ว นิ้วมือนั้นลูบไปที่หน้าของเธอพูดว่า “บอกมาสิเธออยากทำแบบนี้กับใคร”
วรินทรตกใจในการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของเขา ยังไม่ทันไรดีปากก็พูดออกมาว่า “กับเธอไง”
อัยย๊า! นี่พูดบ้าอะไรออกไป
สีหน้าของทาวัตก