บทที่ 211 BLUELOVER

ER

“วรินสู้ๆ ถ้าทำเสร็จก่อนเที่ยงได้ ฉันจะพาคุณไปเลี้ยงข้าว”ประภาพได้ปล่อยทีเด็ดเรื่องอาหารออกมาล้อ น้ำเสียงที่อ่อนโยนได้ปลิวผ่านเข้าไปในหูของวรินทร

วรินทรเอียงข้างให้ แววตาเป็นประกายคู่นั้นดุจดั่งเพชรที่มีค่าสองเม็ด ถ้าประภาพได้บอกว่าอร่อยแล้วจะต้องไม่ทำใ

บทที่ 212 มีเพียงความรักและอาหารอร่อยเท่านั้นที่จะไม่ให้ทำผิดหวัง

วรินทรกระพริบตา แม้ว่าเธอจำไม่ได้ว่าเธอพูดคำคำนี้ไว้ตั้งแต่เมื่อไร แต่ว่าตอนนี้เธอเหมือนจะมีกำลังใจในการทำงานขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อกี้บทที่เธอเกือบจะตกลงไปนั้น ในหัวของเธอมีเงาของกวินและทาวัตเข้ามาในหัวติดๆกัน

เธอ

บทที่ 213 อุบัติเหตุ

เธอค่อยๆเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ หนึ่งก้าว สองก้าว จังหวะการเดินสั่นเล็กน้อย แต่กลับเป็นเธอพยายามทำให้ตัวเองนิ่งได้มากที่ที่สุด

ผู้กำกับมองดูร่างกายของเธอที่เซไปมา แม้แต่จังหวะการก้าวเท้าก็ไม่ค่อยจะตรง จะเรียกให้เธอหยุดก็ไม่ทันแล้ว การแสดงที่ยากขนาดนี้