บทที่ 210 เหมือนสายลมที่พลิ้วไสว

พนักงานช่วยเธอรวบกระโปรงขึ้น แล้วให้เธอเดินข้นบันไดไปยังขอบดาดฟ้า ได้จัดฉากไว้เรียบร้อยแล้ว เหลือแต่เขาเท่าคนเดียว

ดาดฟ้าของพิพิธภัณฑ์คริสตัลที่จริงไปได้เปิดโล่ง แต่มีกระจกชั้นหนึ่งลักษณะทรงกลมปิดไว้ ปกติแล้วจะปิดไว้ แต่วันนี้จะเปิดมันออกมา

บทที่ 211 BLUELOVER

ER

“วรินสู้ๆ ถ้าทำเสร็จก่อนเที่ยงได้ ฉันจะพาคุณไปเลี้ยงข้าว”ประภาพได้ปล่อยทีเด็ดเรื่องอาหารออกมาล้อ น้ำเสียงที่อ่อนโยนได้ปลิวผ่านเข้าไปในหูของวรินทร

วรินทรเอียงข้างให้ แววตาเป็นประกายคู่นั้นดุจดั่งเพชรที่มีค่าสองเม็ด ถ้าประภาพได้บอกว่าอร่อยแล้วจะต้องไม่ทำใ

บทที่ 212 มีเพียงความรักและอาหารอร่อยเท่านั้นที่จะไม่ให้ทำผิดหวัง

วรินทรกระพริบตา แม้ว่าเธอจำไม่ได้ว่าเธอพูดคำคำนี้ไว้ตั้งแต่เมื่อไร แต่ว่าตอนนี้เธอเหมือนจะมีกำลังใจในการทำงานขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อกี้บทที่เธอเกือบจะตกลงไปนั้น ในหัวของเธอมีเงาของกวินและทาวัตเข้ามาในหัวติดๆกัน

เธอ