บทที่ 171 คุณลุง คุณลุงร้องเพลงเจ้าดวงดาวน้อยได้ไหมฮะ

ในเมื่อมีของกิน กวินก็ไม่เกรงใจพวกเขาแล้ว บอกรายชื่ออาหารออกมายาวเหยียด ปากเล็กๆ พูดไม่หยุดราวกับน้ำในแม่น้ำฮวงเหอ ชายชุดดำทั้งสองคนได้ยินพลันรู้สึกไร้คำพูด

เมื่อคิดมาถึงตอนนี้ ท้องเล็กๆ ของกวินนี่สามารถยัดอาหารลงไปได้มากขนาดนั้นเชียวหร

บทที่ 172 ยอมรับทั้งใจ

“แน่นอน ลุงก็ไม่ต้องกังวลว่าผมจะวิ่งหนีไปไหนละ เพราะว่าเด็กเป็นเด็กตัวคนเดียว ตอนนี้ฟ้าก็มืดแล้ว ผมจะสามารถวิ่งไปที่ไหนได้ละฮะ?” กวินมองสิ่งที่เขาคิดออก ดวงตากระพริบอย่างใสชื่อบริสุทธิ์ พาให้คนรู้สึกว่าเด็กคนนี้ช่างไร้พิษภัยเสียจริงๆ

ชายชุดดำชั่งใจอยู่ชั่วครู่ คิดว่า

บทที่ 173 พนัน

เขามีลางสังหรณ์ว่า ถ้าหากเวลานี้ถูกชายชุดดำจับตัวไว้ได้ เช่นนั้นผลที่ตามมา...

เห็นสีหน้าของชายชุดดำ ใช่คนนั้นดูราวกับว่าจะสั่งการพวกเขา สั่งให้พวกเขาลงมือแล้ว

ความเร็วของวินเร็วมาก ชายชุดดำยังไม่ได้เข้าใกล้ถ้ำเลย ร่างเล็กก็พูดออกไปด้วยความรวดเร็ว วิ่งออกไปด้านนอกหุบเขา