บทที่170 คนบงการข้างหลัง

วรินทรมองตามเขา ก็เห็นเฮลิคอปเตอร์ที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆมาถึงบนหัวพวกเขาอย่างรวดเร็วทาวัตจูงมือเธอถอยหลังไป2-3ก้าว เฮลิคอปเตอร์ลงจอดช้าๆ

วรินทรตะลึงเล็กน้อย กลืนน้ำลายทีหนึ่ง โอ้โห เฮลิคอปเตอร์ นายคนนี้จะรวยขนาดนี้เลยเหรอ? ถนนบนพื้นวิ่งไม่ได้เลยจะวิ่งบนฟ้าแทน มีที่เจ

บทที่ 171 คุณลุง คุณลุงร้องเพลงเจ้าดวงดาวน้อยได้ไหมฮะ

ในเมื่อมีของกิน กวินก็ไม่เกรงใจพวกเขาแล้ว บอกรายชื่ออาหารออกมายาวเหยียด ปากเล็กๆ พูดไม่หยุดราวกับน้ำในแม่น้ำฮวงเหอ ชายชุดดำทั้งสองคนได้ยินพลันรู้สึกไร้คำพูด

เมื่อคิดมาถึงตอนนี้ ท้องเล็กๆ ของกวินนี่สามารถยัดอาหารลงไปได้มากขนาดนั้นเชียวหร

บทที่ 172 ยอมรับทั้งใจ

“แน่นอน ลุงก็ไม่ต้องกังวลว่าผมจะวิ่งหนีไปไหนละ เพราะว่าเด็กเป็นเด็กตัวคนเดียว ตอนนี้ฟ้าก็มืดแล้ว ผมจะสามารถวิ่งไปที่ไหนได้ละฮะ?” กวินมองสิ่งที่เขาคิดออก ดวงตากระพริบอย่างใสชื่อบริสุทธิ์ พาให้คนรู้สึกว่าเด็กคนนี้ช่างไร้พิษภัยเสียจริงๆ

ชายชุดดำชั่งใจอยู่ชั่วครู่ คิดว่า