บทที่ 167 โง่เรื่องความรัก

พูดจบ ทาวัตก็นึกถึงภาพที่วรินทรท่าทางกระทืบเท้าแบะปากออดอ้อนเขา ที่ประภาพทำให้เขาอารมณ์เสียเมื่อกี้ ค่อยๆดีขึ้นเรื่อยๆ

นึกถึงตรงนี้ ทำให้เขาอดคิดถึงวันนั้นที่โรงแรมไม่ได้ วรินทรเคยอ้อนเขาครั่งเดียว แต่ได้ผลมาก น่าเสียดายที่มันจะเกิดขึ้นเฉพาะตอนเธอเมา ทาวัตคิดอยู่

บทที่168 ลักพาตัว

“อะไรนะ?” วรินทรเอนหัวด้วยความสงสัย รู้สึกเหมือนบางอย่างผิดปกติ แต่ที่ทาวัตพูดก็มีเหตุผล เพราะธรรศนอกจากโยนพวกหนูพวกแมลงแล้วก็ไม่ได้ทำเรื่องอะไรที่เกินไปหรือบางที่อาจแค่อยากหยอกเล้นกับเธอเฉยๆละ

“ใช่ คุณจะยืนอยู่ตรงนี้ทำไม? รีบไปเตรียมตัว ไปบริษัทเฮยู้” ทาวัตเกรงว่าถ้ายังพ

บทที่169 โทษตัวเอง

ที่แท้ก็มีคนอยู่เบื้องหลังนี้เอง กวินคิดในใจ เขาก็ว่า คนอย่างเขาที่ใครเห็นใครก็รักจะมีคนจะลงมือกับเขาได้ไง หรือว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว

กวินรู้ว่าเอฟอยู่แถวนี้ บวกกับความใจกล้าอยู่แล้ว เลยไม่ได้ตกใจกลัวเท่าไร รู้สึกว่าคนพวกนี้เอาเชือกมัดตัวเขาอยู่หลายรอบ กวินขยับตัวโดยไ