บทที่ 142 คุณผู้ชายนิสัยเด็ก

แต่ว่าเขาเคยอ่อนโยนกับเธอหรอ

ธารีรู้ดีแก่ใจว่าถ้าไม่ใช่สองขานี้สายตาของทาวัตก็จะไม่มีวันไปหยุดที่เธอได้ยิ่งไม่ต้องไปพูดคำว่าอ่อนโยนสองคำนี้หรอก

“ไม่มีอะไร รอทีนาร์มาให้เขาช่วยโทรกลับหาฉันด้วยนะ” ในใจของธารีนั้นสั่น จริงๆอย

บทที่ 143 กลับไปกับฉัน

ความเสียใจทำให้พวกเขาเปลี่ยนไปไม่ใช่ตัวของตัวเอง

แม้พูดว่าหายกันแล้ว แต่ว่าสิ่งที่ชยุตกับณัฐพิชาได้รับไปนั้นกลับน้อยไปด้วยซ้ำ

ชนุตรเห็นมือชยุตวางไว้นอกผ้าห่ม ดังนั้นก็เลยเดินเข้าไปช่วยจัดผ้าห่มให้เขา ตัวของเขาไปยืนบังที่กล้องวงจรปิด

บทที่144 เธอกำลังทำอะไร

เดิมทีเขาก็ไม่คิดเล็กคิดน้อยหรอก แต่ว่าพอได้ยินคำว่า วริน แล้วเขากลับหยุดเดิน

ชนุตรพยักหน้า มองเขาอย่างตื่นตัวกลับรู้สึกว่าเขานั้นจะยื่นขอเสนอเพื่อให้ชดใช้ค่าเสียหายแต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ใช่แบบนั้น

มุมปากของทาวัตค่อยๆยกขึ้น พูดอย่างไม่ร้อนรนและไม