บทที่ 13

มีคนกระโดตึก

เวลาที่ทาวัตให้กับเธอคือสามวัน ตอนนี้ผ่านไปแล้วสองวัน

ตอนแรกวรินทรคิดจะไปหาคนคนนั้นขอยืมเงิน แล้วพาแม่หนีไปจากที่ที่วุ่นวายนี้ ให้ทาวัตหาเธอไม่เจอ แต่โทรหาคนคนนั้นไม่ติด

ในขณะที่เธอรีบร้อนไม่รู้จะทำอย่างไงดีก็มีโทรศัพท์จากโ

บทที่ 14

ตั้งครรภ์

ทั้งหมดเกิดขึ้นโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว คนบนดาดฟ้าได้กระโดดลงมาตกบนพื้นไปแล้ว

“ปั้ง”เสียงหนึ่ง ฝุ่นฟุ้งขึ้นตลบอบอวน

วรินทรยืนอยู่ตรงนั้น มองศพของแม่ที่มีเลือดไหลออกมาเต็มพื้นอยู่ไม่ไกลจากเธอ รอบๆมีแต่เสียงโวยวาย ไม่นานเสียงไซเรนของรถตำ

บทที่ 15

ผู้ชายจะท้องได้ยังไง

“คุณ.. คุณท้องได้หนึ่งเดือนแล้วค่ะ”พยาบาลตกใจอย่างเห็นได้ชัด เธอค่อยๆแกะมือวรินทรออกอย่างระมัดระวังแล้วถามว่า “คุณไม่รู้เหรอคะ ?”

วรินทรส่ายหน้าอย่างงุ่มง่าม

เธอนึกขึ้นได้ว่าเดือนนี้ประจำเดือนของเธอยังไม่มาจริงๆ เพราะว่าเมื่อ