บทที่12 รอยเปื้อนที่ใหญ่ที่สุด

ห้องผู้ป่วยในโรงพยาบาล

ทมยันตีเห็นแขกที่ไม่ได้เชิญสองคนเข้ามาในห้อง ในใจก็รู้สึกไม่กระวนกระวายบขึ้นมา

“พวกคุณมาได้ยังไง ?”

หลังจากที่ครองขวัญกับแม่ของเธอเดินเข้ามาให้ห้อง แล้วมองทมยัน

บทที่ 13 มีคนกระโดตึก

เวลาที่ทาวัตให้กับเธอคือสามวัน ตอนนี้ผ่านไปแล้วสองวัน

ตอนแรกวรินทรคิดจะไปหาคนคนนั้นขอยืมเงิน แล้วพาแม่หนีไปจากที่ที่วุ่นวายนี้ ให้ทาวัตหาเธอไม่เจอ แต่โทรหาคนคนนั้นไม่ติด

ในขณะที่เธอรีบร้อนไม่รู้จะทำอย่างไงดีก็มีโทรศัพท์จากโรง

บทที่ 14 ตั้งครรภ์

ทั้งหมดเกิดขึ้นโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว คนบนดาดฟ้าได้กระโดดลงมาตกบนพื้นไปแล้ว

“ปั้ง”เสียงหนึ่ง ฝุ่นฟุ้งขึ้นตลบอบอวน

วรินทรยืนอยู่ตรงนั้น มองศพของแม่ที่มีเลือดไหลออกมาเต็มพื้นอยู่ไม่ไกลจากเธอ รอบๆมีแต่เสียงโวยวาย ไม่นานเสียงไซเรนของรถตำรว