บทที่ 121 เต้นรำด้วยได้ไหมครับ

นรชัยก็ลุกขึ้นมา ยื่นมือไปทางคาร่าอย่างสุภาพบุรุษ “เต้นรำด้วยได้ไหมครับ？”

“อืม”คาร่าพยายามกดความตื่นเต้นลงไป บังคับให้ใจเย็นแล้วนำมือวางบนมือที่เขายื่นมาทางตน เดินจับมือเข้าไปตามเขาที่ฟลอร์เต้นรำ

“เห้ยเห้ยเห้ย พวกนายไปหมดแล้วง

บทที่ 122 ปัญญาอ่อนกว่านี้อีกได้ป่ะ

ถ้าทาวัตปล่อยมือตอนนี้ละก็ งั้นเขายังใช่ทาวัตอยู่หรอ?

BOSSทาวัตเงยหน้าขึ้น ยักคิ้วเบาๆ ท่าทางหยาบคายและดุ “ฝันไปเถอะ”

ทันใดนั้นบรรยากาศก็เปลี่ยนไปดุเดือดทันที ก็ยังโชคดีที่ตำแหน่งตรงนี้ค่อนข้างไม่มีคนเลยไม่ได้ดึงดูดความสนใจใคร

บทที่ 123 ตบเพี้ยะ

“อย่าขยับ”ธรรศก็ไม่รู้ว่าตนเป็นอะไร จับมือของมษยาที่ยกขึ้น วางไว้หน้าจมูกแล้วดม สองตาสว่างสดใส กลิ่นแบบนี้แหละ ไม่มีร่องรอยของกลิ่นน้ำหอม เสมือนเป็นกลิ่นตัว

มษยาหัวเราะฮ่าฮ่า แล้วงอเข่า ใช้แรงถีบไปข้างล่างของธรรศ

“โอ้ย！”ธรรศไม่ทันป้องกันตัว โดนเธอถี