บทที่ 2 ไม่คิดว่าจะตั้งครรภ์

สีหน้าของพี่แก้วนั้นไม่สู้ดีนัก แต่ก็ยังเอ่ยปากพูดออกมา

“คุณหนูเมื่อวานมีคนมาเร่งเก็บค่าที่ทั้งหมดแปดหมื่นแปดพันหยวนค่ะ”

“อ้อ”

หัวใจฐิสาค่อยๆด่ำลึกลงไป

ความสามารถในการทรมานคนของเคนนั้นไม่รู้จักประมาณเลยจริงๆ เขาไม่ให้หล่อนออกไปทำงานโดยบอกว่าจะทำให้ครอบครัวเขานั้นอับอายขายหน้า รายรับของหล่อนทั้งหมดนั้นจึงมาจากการที่เขาหลับนอนกับหล่อนเสร็จและให้รางวัลกับหล่อน

แต่ว่าเขาจัดการให้หล่อนอาศัยอยู่ในคฤหาสถ์และจัดการให้มีคนปรนนิบัตรดูแลและค่าใช้จ่ายทั้งหมดของที่นี่ก็เป็นหล่อนที่ต้องจ่าย

เมื่อไรที่รู้ว่าหล่อนขาดเงิน เขาจงใจที่จะไม่มาหาหล่อนเป็นระยะเวลาครึ่งเดือน

“ฉันไม่มีเงินเลย ขอผลัดไปก่อนแล้วกัน”

แปดหมื่นกว่าหยวนเลยหรอ

หล่อนจะไปหาที่ไหนตั้งแปดหมื่นกว่าหยวน

“คุณหนู แม่ของพี่ป่วยเข้าโรงพยาบาล คุณหนูช่วยเอาเงินของเดือนนี้ให้พี่ก่อนได้ไหมค่ะ ห่างจากวันที่จะให้เงินเดือนอีกไม่กี่วันเอง”

มะปรางรีบพูดขึ้นมา

“เดี๋ยวรอก่อนนะ”

ฐิสาหันตัวกลับขึ้นไปข้างบน เอาเงินที่เคนให้เมื่อคืนนั้นนับขึ้นทีละใบๆทั้งหมดหนึ่งหมื่นหนึ่งร้อยหยวน

พอที่จะจ่ายเงินเดือนให้กับพวกเขาสองคนแต่ว่าเงินเดือนนี้ถ้าจ่ายไป หล่อนก็จะไม่มีเงินติดตัวเลย

ฐิสาตัดสินใจได้ว่ายังไงวันนี้ตัวหล่อนก็จะไปจากที่นี่แล้วจะไม่กลับมาอีก งั้นก็ให้เงินเดือนสองคนนี้ไปเลยแล้วกัน

เก็บของตัวเองเสร็จ หล่อนก็ออกจากบ้าน

ใช้เงินที่ตัวเองมีติดตัวอยู่ไม่กี่บาทจ่ายค่ารถ

เมื่อนั่งบนรถ หล่อนมองคฤหาสถ์ที่อยู่มาสองปี

“เคน ฉันไปแล้วนะ”

ฐิสาหันหน้ากลับมาใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา

หล่อนชอบเคน ตั้งแต่วันที่เห็นเคนเป็นครั้งแรก หล่อนก็ได้ชอบเขา

แต่ว่าตอนเด็กหล่อนนั้นผิวดำ หน้าตาก็ไม่ได้ดีอย่างน้องสาว เรียนคะแนนก็ไม่ได้ดีเท่าไหร่ ปากก็ไม่ได้พูดจาหวานเหมือนน้องสาว ในกลุ่มจึงไม่มีใครสนใจหล่อนเลย

ดังนั้น ตอนที่เคนกับทอรุ้งอยุ่ด้วยกันนั้น ฐิสาก็ไม่ได้แปลกใจแม้แต่น้อย

รู้ว่าตัวเองไม่เหมาะกับเคน หล่อนได้แต่แอบชอบเคน จนกระทั่งวันเกิดวันนั้นที่เคนอายุได้22ปี

เดิมทีหล่อนมาเป็นเพื่อนครอบครัวเพื่อมาฉลองวันเกิดให้เขา แต่ใครจะไปรู้พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็เห็นเคนมองหน้าด้วยใบหน้าที่โกรธเคืองและตัวหล่อนนั้นอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า บนร่างกายยังมีรอยจ้ำแดงๆอยู่หน่อย

ตั้งแต่วันนั้นหล่อนก็กลายเป็นคนที่ถูกประนามด่าว่าว่าเป็นโสเภณีแผนสูงที่ทุกคนพูดกันสนุกปาก

หล่อนน่าจะได้แต่งกับชายที่หล่อนรัก คำพูดพวกนี้ฐิสาก็ทนมาหมดแล้ว

สองปีมานี้หล่อนพยายามคิดหาวิธีเอาใจเคน แต่ว่าหล่อนยิ่งเอาใจเขามากเท่าไหร่ เคนก็ยิ่งรังเกียจมากเท่านั้น

ชีวิตแบบนี้มาถึงจุดจบของมันแล้ว

เสียงโทรศัพท์เรียกสติของฐิสาให้กลับมาอีกครั้ง

โทรศัพท์มาจากศูนย์ตรวจร่างกาย ก่อนหน้านี้ฐิสาได้ไปตรวจสุขภาพไว้

“สวัสดีค่ะคุณฐิสา ผลการตรวจร่างกายออกมาแล้วนะค่ะ ใบผลรายงานว่าคุณกำลังตั้งครรภ์ ต้องการให้คุณมาทำการตรวจเพิ่มค่ะ”

“คุณว่าไงนะ”

“ดีใจด้วยค่ะคุณฐิสา คุณกำลังตั้งครรภ์ค่ะ”

ได้ฟังเสียงในโทรศัพท์ ฐิสารู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า

นี่ฉันท้องแล้วหรอ

ฐิสารีบบอกคนขับรถให้กลับไปยังโรงพยาบาลสูตินารีในตัวเมืองเพื่อทำการตรวจอย่างละเอียด เธอนั่งรถอยู่ในห้องทำงานของหมออย่างกระวนกระวายใจ เป็นไปไม่ได้ ต้องเป็นศูนย์ตรวจร่างกายตรวจผิดแน่ๆ

สองปีมาแล้วที่เธอนั้นไม่ได้ตั้งครรภ์แล้วตอนนี้อยู่ดีๆจะมาตั้งครภ์ได้อย่างไร

“ฐิสา”ฟ้าถือใบผลตรวจออกมา

“ฟ้า ฉันไม่ได้ท้องใช่ไหม”

สีหน้าของฟ้านั้นซับซ้อน เธอนั่งที่โต๊ะทำงาน

ฟ้าเป็นเพื่อนสนิทของฐิสา สองปีมานี้ฐิสามักจะมาหาฟ้าเพื่อให้ตรวจดูโรคและอาการต่างๆให้ ความสัมพันธ์ของสองคนนี้ดีมาก

“ฐิสา เธอตั้งครรภ์แล้วจริงๆนะ ตอนนี้ครรภ์6สัปดาห์แล้ว”

ใจของฐิสาได้ดิ่งลึกลงไป

ตั้งครรภ์6สัปดาห์

เมื่อวานตอนกลางคืนหล่อนกับเคนมีอะไรกันอย่างดุเดือดในท้องหล่อนก็อุ้มเด็กไว้

วันนี้เช้าถูกคุณนายมณีตีในท้องของหล่อนก็อุ้มเด็กไว้

“แต่ว่า”ฟ้าเปลี่ยนหัวข้อบทสนทนา

“แต่ว่าอะไร”ฐิสารีบเงยศรีษะขึ้นมา

“ตอนนี้เธออาจมีสิทธิ์จะคลอดก่อนกำหนด ฉันแนะนำให้เธอนอนโรงพยาบาลเพื่อดูอาการ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่สำคัญ แม่สามีเร่งให้เธอท้องมาสองปีแล้ว ไม่ง่ายเลยนะที่จะท้องได้ แต่ว่าอย่า...”

สำหรับเรื่องสภาพความเป็นอยู่ของฐิสานั้นฟ้ารู้อย่างแจ่มแจ้ง

“แต่ว่า.....”

ฐิสามีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“ฉันไม่มีเงิน วันนี้ค่าใช้จ่ายในการตรวจเกรงว่า.....”

ฟ้าขมวดคิ้ว พร้อมถอนหายใจ

“แต่ว่าตอนนี้เธอท้องนะ นี่คือสายเลือดของเขา เขาจะไม่สนไม่ได้”

ฐิสาฉีกปากฝืนยิ้ม

ทำไมพระเจ้าโหดร้ายต่อหล่อนอย่างนี้ ตอนที่หล่อนตัดสินใจจะหย่านั้นกลับมาเล่นตลกกับหล่อนเสียอย่างนั้น

“ฟ้า แล้วมันรุนแรงมากไหม”

“อันนี้ก็พูดไม่ได้ ทำได้แต่คาดคะเน ครรภ์ยังไม่กี่เดือน ตอนนี้ยังดูอะไรมากไม่ได้ เธอมีอาการผิดปกติอะไรไหม”

ฐิสาส่ายหัว

“งั้นก็ดีแล้ว การคาดคะเนนี้โรงพยาบาลเป็นคนกำหนดออกมา แต่ว่าหมอแต่ละคนก็มีวิธีที่แตกต่างกันออกไป ยังไงเธอก็อย่าคิดมากนะ”

“งั้นฉันก็จะไม่อยู่โรงพยาบาล”

ฟ้าส่ายหัว

“เอาอย่างนี้ ฉันจ่ายยาให้เธอ เธอกลับบ้านแล้วพยายามนอนพักผ่อนหลังจากนั้นคุยกับเคน ถึงอย่างไรเสียเด็กในท้องก็คือลูกของพวกเธอทั้งสอง”

“อืม ค่าใช้จ่ายในการตรวจ”

“เดี๋ยวฉันสำรองออกไปก่อน”

“ขอบคุณมาก แล้วฉันจะหาทางเอาคืนเธอนะ”

ฟ้าจ่ายยาให้ฐิสาเสร็จ ฐิสาก็แยกจากไป

ตลอดทางเดินนั้น ในสมองของฐิสาวุ่นวายเต็มไปหมด

แต่ก่อนหล่อนไม่ใช่ไม่หวังจะให้ตัวเองนั้นท้อง แต่คุณมณีเร่งหนักเข้าความสัมพันธ์ของหล่อนกับเคนก็ตึงเครียด หล่อนก็หวังว่าการตั้งครรภ์สามารถบรรเทาความสัมพันธ์ของตนทั้งสองได้แต่หล่อนก็พบว่าทั้งหมดนี้คือการเสียแรงไปฟรีๆ

ฐิสายังคงกลับบ้านของตัวเอง หล่อนต้องการหาคนปรึกษา แม่ของหล่อนนั้นคือที่พึ่งของหล่อนโดยไม่ต้องสงสัย

ฐิสาลงจากรถ คฤหาสถ์ของครอบครัวเธอนั้นว่างเปล่า แม้ว่าแต่ก่อนครอบครัวเธออำนาจจะสู้ครอบครัวเคนไม่ได้ แต่ก็ถือว่ามีอิทธิพลและมีเกียรติ แต่ว่าพ่อของฐิสาที่ชื่อว่าเทิดนั้นมีการบริหารที่ไม่ดีส่งผลให้ครอบครัวนั้นล้มละลาย

สองปีมานี้ก็ถือว่าทุเลาลงไปบ้าง

คนรับใช้หลายคนกำลังสาละวน แต่ว่าพอเห็นฐิสาก็ทำเหมือนไม่เห็น

หล่อนได้เป็นโสเภณีแผนสูงในสายตาของคนเมืองZ ในที่นี้ก็รวมไปถึงคนในบ้านของหล่อนด้วย

คนรับใช้ทุกคนเห็นหล่อนแต่กลับทำเป็นไม่เห็น

ฐิสาเห็นเป็นเรื่องธรรมดานานแล้ว หล่อนถือกระเป๋าไปยังชั้นบนเตรียมกลับไปห้องเดิมของหล่อนเพื่อพักผ่อน

“พ่อของลูกบอกว่าบริษัทพวกเราเริ่มเตรียมตัวจะเข้าสู่ตลาดอีกรอบหนึ่งแล้ว สองปีนี้บ้านเราค่อนข้างดีขึ้นมาหน่อย”

เสียงที่อยู่ในห้องมาจากแม่ของหล่อนที่ชื่อว่าทิพย์

“แม่ แต่ว่านี่เป็นคุณงามความดีฉันนะ แม่ต้องบอกพ่อให้ชัดเจนด้วยล่ะ”เป็นเสียงของทอรุ้ง “ถ้าไม่ใช่พี่สาวหน้าโง่ของฉันไปมีอะไรกับเคน บ้านพวกเราจะมีวันนี้ได้ไง”

“ใช่ๆ ทั้งหมดคือคุณงามความดีของลูก ลูกวางใจได้ พ่อลูกบอกว่ารอให้บริษัทพวกเราเข้าสู่ตลาดก่อน ตอนนั้นจะขาดหุ้นของลูกไม่ได้เด็ดขาด”

ฐิสาเหมือนถูกให้ยืนแช่แข็งที่ปากประตู

เป็นน้องสาวของหล่อนที่นำตัวหล่อนไปนอนบนเตียงของเคน

ข่าวนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าอีกครั้ง

บทที่ 3 รู้ความจริง

สองแม่ลูกกำลังพูดคุยอยู่ในห้องอย่างมีความสุข ได้ยินเสียง ตุ้บ! ประตูก็ถูกเปิดออก

ทั้งสองคนตกใจ หันมามองก็เห็นฐิสาในใบหน้าที่โกรธยืนอยู่ตรงประตู

“ทำไมเธอต้องทำกับฉันแบบนี้ ทำไมต้องทำร้ายฉัน”

ฐิสาพูดเสียงดังก้อง

ทอรุ้งกลับไม่มีความหวาดกลัวสักนิด ค่อยๆยิ้ม พร้อมกับนั่งลงที่เก้าอี้

“พี่ ฉันทำร้ายพี่อย่างไร นี่ฉันกำลังช่วยพี่นะ ไม่งั้นพี่จะเป็นลูกสะใภ้ของครอบครัวเคนได้อย่างไร อยู่กับครอบครัวเคนคนที่เสพสมเงินทองลาภยศเงินทองก็คือพี่ คู่รักที่เล่นมาแต่วัยเยาว์ได้ถูกฉกไป คนที่ตกอับเป็นฉันนี่ ฉันต่างหากเป็นผู้เคราะห์ร้าย”

ฐิสาโกรธจนตัวสั่น

“ทอรุ้ง เธอรักเคนไม่ใช่หรอ เธออยู่ด้วยกันกับเขามาแปดปี รู้จักกันมาแปดปี ทำไมเธอถึงทำแบบนี้ล่ะ”

ฐิสาคิดไม่ออก คิดอย่างไรก็คิดไม่ออก

ทอรุ้งกลับไม่เเสดงอาการอะไรออกมาเช่นเดิม

“พี่นี่โง่จังเลย ครอบครัวเราล้มละลายแล้ว ถ้าฉันแต่งงานออกไปมันจะมีข้อดีอะไรสำหรับฉันล่ะ ถ้าฉันจะเป็นลูกสะใภ้ก็จะไม่เป็นลูกสะใภ้ที่ไม่ได้เรื่องแบบนี้”

ในสายตาของทอรุ้งบ่งบอกถึงแววตาที่โกรธ

“นี่เธอ”

ฐิสาชี้หน้าทอรุ้ง หล่อนคิดว่าน้องสาวของตัวเองนั้นเป็นสาวที่สวยฉลาด กลับคิดไม่ถึงว่าน้องสาวของตัวเองจะเป็นแบบนี้

“ดังนั้น เธอเลยขายพี่สาวแท้ๆของเธอกิน ใช้ความรักของตัวเองให้เป็นประโยชน์อย่างนั้นหรอ”

ทอรุ้งยิ้มอย่างเย็นชา

“ถ้าใช่แล้วจะทำไมละ ครอบครัวเราก็กลับมาตั้งตัวได้อีกครั้ง ในที่นี้พี่เองก็มีส่วนช่วยด้วย ตอนแรกครอบครัวเคนให้ค่าสินสอดแปดล้านแปดแสนแปดหมื่น เคนรู้สึกขอโทษฉันลับหลังเลยให้ครอบครัวเราอีกสิบล้านและยังให้ฉันอีกสามหมื่นหยวน บ้านพวกเราพึงพาสิ่งนี้ล่ะที่กลับมาฟื้นตัวอีกครั้ง”

“……”

“แต่ว่าไม่มีใครขอบคุณพี่หรอก ทุกคนพูดว่าพี่น่ะเป็นหญิงโสเภณีแผนสูง พี่ถือเพรชถือพลอยพวกนั้นมา มันก็เป็นได้แค่สิ่งที่น่าละอายใจก็เท่านั้นเอง ทุกคนรู้สึกแค่ว่าพี่เป็นสะใภ้ครอบครัวเคน ถึงสามารถเอาเพชรพลอยออกมาได้นิดๆหน่อยๆก็แค่นั้น แต่คุณงามความดีทั้งหมดอยู่ที่ฉัน ฮาๆๆๆ”

เสียงหัวเราะของทอรุ้งช่างแสบแก้วหูนัก แล้วเสียงนั้นก็ค่อยๆทิ่มแทงใจของฐิสาอย่างลึกๆ

แต่ไหนแต่ไรมาหล่อนไม่เคยคิดว่าน้องสาวตัวเองจะเป็นอย่างนี้

ฐิสามองไปที่คุณทิพย์ทันที

“แม่ นี่แม่ไม่สนใจเลยหรอ ทอรุ้งทำแบบนี้แม่ไม่สนใจเลยหรอ”

สายตาของคุณทิพย์นั้นเต็มไปด้วยความดูถูก

“ฉันก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรที่ทำไม่ถูกนิ”

พอได้ยินคำนี้ ฐิสารู้สึกจุกอกมาก

นี่คือแม่แท้ๆของตัวเองเหรอ

พวกหล่อนสองคนเป็นฝาแฝดกัน เพราะว่าทอรุ้งตอนเด็กนั้นทั้งฉลาดและหน้าตาก็สละสลวยพูดจาไพเราะพ่อและแม่ก็ชอบเป็นธรรมดา

พ่อแม่มีความลำเอียง แต่นั้นก็เป็นสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้

“แม่ ตอนหนูเด็กแม่ลำเอียงก็ไม่เป็นไร แต่ว่าเรื่องที่ถูกผิดตรงหน้านี้ อย่างน้อยแม่ก็น่าจะรักษาความเป็นธรรมนะ ทอรุ้งเธอทำร้ายหนู แม่จะนั่งมองโดยไม่สนใจเลยหรอ”

ฐิสากัดฟันกรอด เพ่งมองคุณทิพย์อย่างแน่วแน่

คุณทิพย์กลับยกชาที่อยู่บนโต๊ะขึ้นจิบอย่างเย็นใจ

“ฉันจะบอกให้นะฐิสา วันนี้ฉันจะบอกเธอให้ก็ได้ว่าเธอไม่ใช่ลูกสาวของฉัน”

“ว่าไงนะ”

ฐิสาเบิ่งตา มองคุณทิพย์ด้วยสายตาที่ไม่อยากเชื่อ

“พ่อเธอคนนี้น่ะเป็นคนเจ้าชู้ ในบ้านมีภรรยาอยู่แล้ว พอไปอยู่ข้างนอกก็ยังจะมีคนรักอีก ฉันกับแม่เธอเกือบจะท้องพร้อมกัน แต่แม่ของเธอใจไม่สู้ ตอนที่คลอดเธอออกมาก็ตาย ก็พอดีพ่อเธอเลยใช้โอกาสนี้มารับฉันให้ไปอยู่บ้านด้วยกัน ฉันเห็นเธอน่าสงสารเกิดมาแล้วแม่แท้ๆยังจะมาตาย ก็เลยเลี้ยงมาพร้อมๆกัน พ่อเธอไม่อยากถูกคนครหา เลยบอกพวกเธอตรงๆว่าคือพี่น้องฝาแฝดกัน”

ฐิสาเหมือนถูกฟ้าผ่า

ตัวเองนั้นเรียกหญิงที่อยู่ตรงหน้าว่าแม่มา20กว่าปี คิดไม่ถึงว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้านี้จะเป็นแค่คนรักของพ่อที่คบกันมาจากข้างนอกเป็นคนเลี้ยงดูหล่อนมา

มิหนำซ้ำไม่ใช่แม่ของตัวเอง

คุณทิพย์เพ่งมองฐิสาไปมาครั้งหนึ่ง

“จะว่าเธอโง่ เธอก็โง่ถึงจริงๆ ไม่ได้ดูสาระรูปตัวเองเลย เธอมีส่วนไหนดีกว่าทอรุ้งลูกสาวของฉัน”

ทอรุ้งยืนอยู่ข้างก็หัวเราะเสียงดังขึ้นมา

ฐิสาโกรธอย่างที่สุด เดินเข้าพรวดพราดเข้ามาจับปกคอเสื้อของคุณทิพย์

“ทำกับหนูอย่างนี้ได้อย่างไง ทำได้ยังไง”

ทอรุ้งเดินเข้ามาตรงหน้า ผลักฐิสาออก

ฐิสาไม่ได้กินข้าวเช้าเลยไม่มีแรง พอผลักเธอ เธอก็ล้มไปที่พื้น เธอคลำท้องของตัวเองอย่างรู้สึกตัว

“จะโทษก็โทษตัวเธอเองที่โง่ ยังจะมาโทษคนอื่นอีก”

ฐิสาลุกขึ้นจากพื้นอย่างระมัดระวัง เพราะกังวลลูกของตัวเองจะได้รับความกระทบกระเทือน หล่อนรู้ว่าตัวเองไม่สามารถยื้อต่อไปได้

“ได้ ฉันไปหาพ่อ ฉันจะบอกทุกอย่างกับพ่อ”

“เธอไปหาก็ไม่มีประโยชน์อะไร ถ้าพ่อเธอสนใจเธอจริงๆ ตอนนั้นเขาคงไม่เอาฉันมาอยู่บ้านในขณะที่แม่ของเธอเพิ่งตายหรอก ยิ่งกว่านั้นเรื่องทั้งหมดนี้พ่อเธอก็รู้”

ฐิสากัดริมฝีปากตัวเอง เลือดสดๆนั้นไหลเข้าปากหล่อนโดยๆไม่รู้ตัว

“พ่อฉันรู้มาตลอดเลยหรอ”

“แน่นอนล่ะ เขาถึงไม่สนใจไงว่าลูกสาวตัวเองแต่งงานกับใคร สนใจแค่ว่าครอบครัวเราจะกลับมาตั้งตัวได้อีกครั้งหรือเปล่า พ่อเธอกำลังยุ่งเรื่องการเตรียมตัวนำกิจการเข้าสู่ตลาด ถ้าเธออยากถูกด่าก็ไปสิ”

ฐิสาจากไปด้วยความโศกเศร้า

ทอรุ้งกับคุณทิพย์มองฐิสาจากไปด้วยความเศร้าโศก กลับยิ่งดีใจมากขึ้นกว่าเดิม บนใบหน้าของสองแม่ลูกเต็มไปด้วยความสุขใจ

แต่ไม่นาน รอยยิ้มของคุณทิพย์บนใบหน้าก็หายไป

“ทอรุ้ง ถ้าลูกอยากแย่งเคนกลับมาก็รีบทำเวลานะ ถ้าเกิดฐิสามันตั้งท้องขึ้นมาจะทำอย่างไร”

ทอรุ้งพอได้ยินคำนี้กลับยิ้ม

“แม่วางใจเถอะ มันท้องนั้นแหละถึงจะดี”

“ว่าไงนะ จะบ้าหรือเปล่า ถ้ามันท้องเด็กในท้องก็ต้องเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของครอบครัวเคน นั้นก็แปลว่าไม่สามารถหย่ากันได้นะลูก ถ้าเกิดฐิสามันใจสู้คลอดลูกออกมา นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่ แม้ว่าจะหย่ากัน แต่ถ้าลูกแต่งงานไปชีวิตนี้...”

ทอรุ้งมองแม่ตัวเองที่แสดงใบหน้ารีบร้อน ก็รีบพูดขัดขึ้นมา

“วางใจเถอะแม่ ฉันจัดการให้พี่แก้ววางยาในอาหารของฐิสาทุกครั้งที่เคนเข้าไป พี่แก้วก็จะให้มันดื่มซุปร้อน ซุปนั้นฉันหาคนมาจ่ายใบสั่งยาให้”

ทอรุ้งเข้าไปใกล้หูของแม่ “มันคือยาคุมกำเนิด”

คุณทิพย์ตกใจ

“ยาคุมกำเนิด”

“ใช่แล้ว ไม่งั้นสองปีมานี้มันคงตั้งครรภ์ไปนานแล้วล่ะ ที่ผ่านมาดื่มซุปคุมกำเนิดมาสองปี ร่างกายดื่มจนเสีย แม้ว่าจะตั้งครรภ์ก็ต้องแท้ง และถึงแม้ว่ามันจะคลอดออกมาได้ เด็กก็ต้องออกมาพิการ พอถึงเวลานั้นได้แค่ทำให้ครอบครัวเคนก็จะเกลียดมัน”

ทอรุ้งแสดงสีหน้าโหดเหี้ยม

คุณทิพย์ก็ค่อยๆวางใจ

“อย่างนี้ก็ดีน่ะสิ แต่ว่าทอรุ้งแม่ยังมีเรื่องที่เข้าใจอยู่เรื่องหนึ่ง ตอนแรกทำไมถึงเอาฐิสาไปนอนกับเคนล่ะ ทำไมจะต้องทำถึงขนาดนั้น”