ตอน 93
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 84
บทที่84
เยี่ยเม่ยเงยหน้ามอง เดิมคิดว่าเป็นคนที่คู่ควรกับการรอคอย
ทว่าเมื่อคนก้าวเข้ามา แววตาของนางพลันฉายแววน่าสนใจ ทั้งยังไม่มีทีท่าลุกขึ้นมาแสดงความเคารพ แต่มองบุรุษรูปงามผู้นั้น เอ่ยถามเสียงเย็นชาว่า “ไม่ทราบว่าองค์ชายใหญ่เสด็จมาด้วยตนเองโดยมิได้รับคำเชิญ มีอะไรชี้แนะ”
ตอน 94
บทที่ 84
ตอนที่ 84 ตกหลุมพราง
ตามหลักแล้ว ข้าวสารที่ได้มาโดยง่าย มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดปัญหามาก
หลังจากเขาลงมือตรวจสอบด้วยตัวเอง ก็ไม่พบพิษอยู่จริงๆ
ราชาต้ามั่วมองเซียวชินที่สีหน้าระแวงสงสัย เอ่ยปากอย่างลังเลว่า “ทำไมกัน ข้าวสารมีปัญหาหรือ”
“ไม่มี” เซีย
ตอน 95
บทที่ 85
บทที่85
“ปล่อยข้าไปหรือ[1]? องค์ชายใหญ่ท่านมีอาชีพปล่อยม้า[2]หรอกหรือ” เยี่ยเม่ยหันกลับไปมองหน้าเขา เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า “ข้าอยากได้ม้าอะไร ไม่จำเป็นให้องค์ชายใหญ่ปล่อย ข้าไปยื้อแย่งมาเองได้”
พูดจบนางก็เปิดม่านกระโจมเดินออกไป
หนึ่งคำพูดสองความหมายนี้ทำเป่ยเฉินเสียง