บทที่ 83

บทที่83

เยี่ยเม่ยย่อมดูออกว่าพวกเขาไม่มั่นใจในตัวนาง

นางเองก็ไม่ค้านว่า เมื่ออยากได้รับความเชื่อใจจากผู้อื่น ก่อนอื่นต้องแสดงฝีมือออกไป จุดนี้นางรู้อยู่แก่ใจ

เยี่ยเม่ยทางหนึ่งมองแผนที่ อีกทางหนึ่งก็วิเคราะห์สถานการณ์ เงยหน้าขึ้นมองแม่ทัพทั้งหลาย

ถามเสียง

บทที่ 83

ตอนที่ 83 ซาบซึ้งอยู่ในใจก็พอ ไม่ต้องโขกหัวขอบคุณ

“เจ้า…”

คราวนี้ ไม่ต้องพูดถึงเป่ยเฉินเสียงที่มองเยี่ยเม่ยอย่าไม่เชื่อสายตา บุรุษทั้งหลายในที่แห่งนี้ต่างก็มองเยี่ยเม่ยด้วยสายตาแปลกประหลาด

นี่…

ต้องโหดเ**้ยมถึงขั้นนี้เชียวหรือ

ไม่แข็งพ

บทที่ 84

บทที่84

เยี่ยเม่ยเงยหน้ามอง เดิมคิดว่าเป็นคนที่คู่ควรกับการรอคอย

ทว่าเมื่อคนก้าวเข้ามา แววตาของนางพลันฉายแววน่าสนใจ ทั้งยังไม่มีทีท่าลุกขึ้นมาแสดงความเคารพ แต่มองบุรุษรูปงามผู้นั้น เอ่ยถามเสียงเย็นชาว่า “ไม่ทราบว่าองค์ชายใหญ่เสด็จมาด้วยตนเองโดยมิได้รับคำเชิญ มีอะไรชี้แนะ”