บทที่ 63

บทที่63

นางเอ่ยประโยคนี้ออกมา อย่าว่าแต่นายอำเภอเลย ชาวบ้านด้านนอกได้ยินเข้า ยังมุมปากกระตุกเช่นกัน

พัดเล่มเดียวทำร้ายคนมากมายขนาดนี้ ซ้ำยังแหยียบนายอำเภอจนอยู่ในสภาพนี้ นางยังบอกว่าตนเองไม่หยาบช้าอีก ซ้ำยังมีภาพลักษณ์เป็นมิตร…

ในเวลานี้ สตรีนางหนึ่งวิ่งออกมาจากด้า

บทที่ 64

บทที่64

เมื่อนางเอ่ยประโยคนี้ออกมา ชาวบ้านหน้าประตูทนฟังไม่ได้อีก

แต่ละคนโมโหจนหน้าแดงก่ำ ทว่าจนใจไม่กล้าทำอะไร ยืนอยู่หน้าประตูไม่กล้าส่งเสียง อย่างไรคนผู้นั้นก็คือนายอำเภอ ชาวบ้านไม่อาจต่อกรกับขุนนาง

เยี่ยเม่ยฟังมาถึงตอนนี้ สีหน้าเย็นชาปานน้ำแข็งพลันเปลี่ยนไป

บทที่ 65

บทที่65

เยี่ยเม่ยควบม้าถึงเมืองชายแดน ไม่ฝืนออกทางประตูใหญ่ อย่างไรเสียชายแดนยังมีทหารจำนวนไม่น้อยไล่ตามนาง

นางตัดสินใจไปยังริมกำแพงเมือง จากนั้นทิ้งม้า ดีดกายขึ้นหลายครั้งปีนข้ามกำแพงเมืองไปยังด้านนอกด้วยความเร็วคล้ายลมพายุ

จนกระทั่งระหว่างทางซื้อยอดอาชาตัวใหม่ สอ