บทที่ 373

บทที่373

เพียงแต่สิ่งที่เยี่ยเม่ยแปลกใจก็คือ เยาเนี่ยย้อนเวลากลับมาก่อนพวกนางแค่สามปีเท่านั้น ไฉนถึงเกิดเรื่องราวได้มากมายเช่นนี้

ดูท่ายังคงมีช่องว่างของเวลา ทำให้เวลาของโลกสองใบนี้ไม่เท่ากัน

สิ่งเหล่านี้เยี่ยเม่ยมิได้บอกกับซือหม่าหรุ่ย อย่างไรก็ตามเ

บทที่ 374

บทที่374

เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ เป่ยเฉินเสียงก็เริ่มสงสัยว่าตัวเองมาเพื่อให้ตัวละครครบเท่านั้นใช่หรือเปล่า

เขาพูดมาประโยคหนึ่ง ก็ถูกจงซานย้อนกลับ ไม่เปิดโอกาสให้เขาแทรกเลยสักนิด ฮ่องเต้กับจงซานพูดไป เรื่องราวก็ถูกกำหนดแล้ว

เขาพลันไม่เข้าใจว่า ในเมื่อเป็นเช่นนี้เสด็จ

บทที่ 375

บทที่375

ท่าทางภักดีของจงซาน ทำให้เป่ยเฉินเสียงพลันรู้สึกว่า ตนที่เกลียดจงซานเป็นอย่างมากเมื่อครู่ถูกอีกฝ่ายทำให้ซาบซึ้งขึ้นมาแล้ว

หลังจากเอ่ยจบ จงซานรู้สึกว่ายังไม่พอ กล่าวกับเป่ยเฉินเสียงต่อว่า “ดังนั้นองค์ชายใหญ่จะต้องฟังคำพูดของกระหม่อม ท่านกับบุตรสาวกระหม่อ