บทที่43

คนผู้นั้นหน้าซีดขาวในฉับพลัน ท่านอ๋องเพียงให้เขาติดตามแม่นางผู้นี้ ยังไม่ได้ให้เขาเอาชีวิตเข้าแลก ทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ไม่สมเหตุสมผล ทั้งเขายังต้องกลับไปรายงานอีก

เมื่อคิดเช่นนี้ เขาตัดสินใจแน่วแน่ยืนอยู่ที่เดิม ไม่กล้าก้าวออกไปโดยพลการ

อย่างไรก็เป็นคนที่ได้รับการฝึกฝนม

บทที่44

เยี่ยเม่ยมองส่งกูเยว่อู๋เหินออกจากห้องตนไปเงียบๆ

หลังจากเขาออกไปยังช่วยนางปิดประตู ในชั่วขณะนี้เยี่ยเม่ยกลับรู้สึกสับสน คิดไม่ออกว่าตัวเองควรเลือกทางไหน นางจึงเลือกที่จะหยุดคิด

หมุนตัวเดินไปที่เตียง

เมื่อถึงเตียง นางหลับตาลงฝึกกำลังภายใน เวลาสามเดือนที่ผ่านมา กำลังภายในของนางส

บทที่45

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนได้ฟังก็พยักหน้า

มือไพล่หลังมองไปทางทิศตะวันตก จัดชายเสื้อของตนด้วยความสง่างาม เอ่ยเชื่องช้าว่า “ไปเถอะ ไปรับคนในดวงใจของเยี่ยนกลับสู่ข้างกายเยี่ยนกัน”

อวี้เหว่ยคิดเตี้ยนเซี่ย ข้ารู้สึกว่า ‘คนในดวงใจ’ ของท่าน ไม่แน่ว่าจะยินยอมกลับมา

เขาเพ