บทที่ 36

บทที่36

บทที่ 37

บทที่37

เงาดำขดม้วนรวมกันดูคล้ายกับคนผู้หนึ่งกระตุกไม่หยุดราวกับกำลังอดทนรับความเจ็บปวดบางอย่าง

เยี่ยเม่ยเดินดุ่มๆ ไปด้านข้างเงาดำนั้น

ทำคล้ายกับว่ามองไม่เห็น

นี่กลับทำให้คนที่ขดเป็นก้อนอยู่นั้นเงยหน้ามองไปทางเยี่ยเม่ย นางประสานสายตากับเขา ใบหน้าของเขาเป

บทที่ 38

บทที่38

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนไม่ร้องขออะไรอีก ทั้งไม่กล้าร้องขอมากขึ้นเช่นกัน

ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขาหวังก็คือ เขายังมีประโยชน์ให้หลอกใช้ในสายตาของนางบ้าง และต้องไม่ด้อยค่าไปกว่าประโยชน์ของเป่ยเฉินอี้ เช่นนั้น…ก็มีโอกาสเป็นไปได้ที่ในการเดิมพันนี้…นางจะเลือกเขา

เยี่ยเม่ยฟังแล้วหลับตาลง