บทที่ 344

บทที่344

ฮ่องเต้ตรัสต่อในทันที “เจ้าไม่มีความสามารถเท่าน้องสี่เจ้า สตรีเหล่านั้นต่างชื่นชอบบุรุษเข้มแข็งเช่นน้องสี่ของเจ้าก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่สิ่งที่เจ้าโง่เขลาที่สุดก็คือ ในยามที่เจ้ายังไม่เข้มแข็งอย่างที่สุดนั้น เจ้ากลับล่วงเกินตระกูลของจงซาน ทำให้จงรั่วปิงถอนหมั้น”

บทที่ 345

บทที่345

ซือหม่าหรุ่ยชะงักไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าเขาจะเดินจากไป

จิ่วหุนเข้าไปในห้องอย่างเร่งร้อน

เยี่ยเม่ยบนเตียงแกล้งทำเป็นอ่อนแอ เห็นแค่จิ่วหุนเข้ามา ไม่เห็นเป่ยเฉินเสียเยี่ยน เสี้ยววินาทีนั้นนางผิดหวังเล็กน้อย แต่ไม่ช้าก็ปรับอารมณ์กลับมา นี่คือสิ่งที่นางต้องการต

บทที่ 346

บทที่346

เมื่อสาวใช้ตอบออกมา เป่ยเฉินอี้ก็จ้องมองนาง ถามเสียงนิ่งว่า “ในเมื่อเจ้าเป็นคนข้างกายของซือถูเฉียง ไฉนถึงกลายเป็นสาวใช้อยู่ชายแดนได้”

“ตอนนั้นแม่ทัพซือถูเฟิงพาท่านหญิงหนีกลับเมืองหลวง ภายหลังเหล่าทหารและสาวใช้ที่ติดตามท่านหญิงแอบลอบหนีกลับเมืองหลวง แม่ทัพหลี่เห็นว่