บทที่ 337

บทที่337

เหตุใด?

เป่ยเฉินเสียเยี่ยนเองก็ไม่รู้ แต่เขาวางไม่ลง แล้วจะให้ทำอย่างไรได้

เยี่ยเม่ยเสียงแหบพร่าเอ่ยออกไปเบาๆ “ข้ามีคนที่ชอบแล้ว หวังว่าท่านจะไม่รบเร้าข้าอีก ข้าไม่อยากให้เขาไม่สบายใจ!”

เมื่อเยี่ยเม่ยตอบ เป่ยเฉินเสียเยี่ยนสั่นสะท้าน

บทที่ 338

บทที่338

ลู่หวานหว่านเข้าใจว่าเฮ่อเหลียนเฮ่าเยว่เป็นคนดี แต่ถึงเป็นคนดี นางก็ไม่อาจใจอ่อนเพราะเหตุนี้ ที่นางเดินมาถึงจุดนี้ได้ล้วนเป็นเพราะเยี่ยเม่ยทำร้าย

หากมิใช่เพราะเยี่ยเม่ย พี่ชายกับพี่สะใภ้นางก็ไม่มีทางเกิดเรื่อง นางก็จะไม่สิ้นไร้ไม้ตอกเช่นนี้

บทที่ 339

บทที่339

“อืม!” เยี่ยเม่ยเองก็ไม่ลังเล ก้าวเท้ากว้างๆ เข้าไปในห้องกูเยว่อู๋เหิน

ยามนี้เขากำลังนั่งลิ้มรสชา เมื่อเห็นเยี่ยเม่ย เขาก็ยกมือขึ้น เป็นสัญญาณให้เยี่ยเม่ยนั่งลง ไม่ถามสาเหตุการมาของนาง รอให้เยี่ยเม่ยเอ่ยปากเอง

เยี่ยเม่ยเองก็ไม่เกรงใจ เดินตรงเข้าไปนั่งตร