ตอน 388
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 318
บทที่318
ความจริงอารมณ์ของเยี่ยเม่ยมิได้ดีไปมากกว่าเป่ยเฉินเสียเยี่ยนนัก
หลังจากนางควบม้าจากมาพร้อมกูเยว่อู๋เหิน ก็หาที่สงบที่หนึ่งลงจากม้ากวาดตามองบุรุษเบื้องหน้า
กูเยว่อู๋เหินก็รีบลงจากหลังม้า ชายเสื้อเขาโบกไสว ลายปักบัวดำบนอาภรณ์ขาวปลอดของเขายิ่งขับเน้นรสนิยม
ตอน 389
บทที่ 319
บทที่319
ระหว่างที่เยี่ยเม่ยจนคำพูดอยู่นั้น
กูเยว่อู๋เหินเอ่ยคำพูว่า “นอกจาก…”
หืม
เยี่ยเม่ยมองเขา “นอกจากอะไร”
มีคำว่านอกจากนั่นก็หมายความพอหารือกันได้
สีหน้าสงบนิ่งของเขา เอ่ยว่า “นอกจาก เจ้าตาย ขลุ่ยเลานี้ ข้าค่อยเก็บคืนมา”
ตอน 390
บทที่ 320
บทที่320
“ลูกศิษย์?” เยี่ยเม่ยไม่อยากเชื่อ
อย่างไรเสียอายุของเสินเซ่อเทียนดูแล้วก็ไม่มากนัก สมควรจะแก่กว่าเป่ยเฉินเสียเยี่ยนไม่กี่ปี เมื่อคิดว่าอาจารย์ของเป่ยเฉินเสียเยี่ยนคือคนรูปหล่ออย่างเสินเซ่อเทียน ส่วนอาจารย์ของนางเป็นผู้เฒ่าเสี่ยวเถียนไช่เช่นนั้น แค่เทียบ