ตอน 386
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 316
บทที่316
รองแม่ทัพกุมหน้า น้ำตาไหลเป็นสองสาย “ข้าน้อยก็สงสัยเช่นกัน!”
สิ่งที่เกิดขึ้นต่างจากความคิดของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง
พวกเขาสนทนากันเสียงไม่เบามาก ดังนั้นพวกเซียวเยว่ชิงล้วนได้ยินชัดเจน
ความจริง พวกเขาเข้าใจจิตใจของศัตรูมาก
ในความเป็น
ตอน 387
บทที่ 317
บทที่317
เยี่ยเม่ยไม่พูดจาไร้สาระ นำคนไล่สังหารพวกเฮ่อเหลียนเฮ่าเยว่ ทหารต้ามั่วหลบหนีอย่างอนาถ ถึงแม้ว่าคนตายไม่มาก แต่ว่าทหารม้าหลายพันก็ล้มเป็นศพกองอยู่ที่พื้น
ทหารของเป่ยเฉินยามนี้ยิ่งมองเยี่ยเม่ยด้วยความนับถือ ไม่ว่าเรื่องความสามารถในการจัดการคนพวกนี้ หรือผลในการออกรบข
ตอน 388
บทที่ 318
บทที่318
ความจริงอารมณ์ของเยี่ยเม่ยมิได้ดีไปมากกว่าเป่ยเฉินเสียเยี่ยนนัก
หลังจากนางควบม้าจากมาพร้อมกูเยว่อู๋เหิน ก็หาที่สงบที่หนึ่งลงจากม้ากวาดตามองบุรุษเบื้องหน้า
กูเยว่อู๋เหินก็รีบลงจากหลังม้า ชายเสื้อเขาโบกไสว ลายปักบัวดำบนอาภรณ์ขาวปลอดของเขายิ่งขับเน้นรสนิยม