บทที่374

เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ เป่ยเฉินเสียงก็เริ่มสงสัยว่าตัวเองมาเพื่อให้ตัวละครครบเท่านั้นใช่หรือเปล่า

เขาพูดมาประโยคหนึ่ง ก็ถูกจงซานย้อนกลับ ไม่เปิดโอกาสให้เขาแทรกเลยสักนิด ฮ่องเต้กับจงซานพูดไป เรื่องราวก็ถูกกำหนดแล้ว

เขาพลันไม่เข้าใจว่า ในเมื่อเป็นเช่นนี้เสด็จพ่อยังเรียก

บทที่375

ท่าทางภักดีของจงซาน ทำให้เป่ยเฉินเสียงพลันรู้สึกว่า ตนที่เกลียดจงซานเป็นอย่างมากเมื่อครู่ถูกอีกฝ่ายทำให้ซาบซึ้งขึ้นมาแล้ว

หลังจากเอ่ยจบ จงซานรู้สึกว่ายังไม่พอ กล่าวกับเป่ยเฉินเสียงต่อว่า “ดังนั้นองค์ชายใหญ่จะต้องฟังคำพูดของกระหม่อม ท่านกับบุตรสาวกระหม่อมยกเลิกงานแ

บทที่376

เยี่ยเม่ยเงียบไป

นางเข้าใจเจตนาดีของเป่ยเฉินเสียเยี่ยน แต่ว่านางไม่เข้าใจว่าเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ไฉนเขายัง…

เยี่ยเม่ยถอนใจเบาๆ

เอ่ยเสียงนิ่งว่า “เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ท่านไม่ควรทำอะไรเพื่อข้าอีก”

อันที่จริงเวลานี้นางไม่จำเป็น