บทที่372

เยี่ยเม่ยกลับถึงห้องตัวเอง

ซือหม่าหรุ่ยก็รอนางอยู่ในห้องแล้ว เยี่ยเม่ยชะงักไปเล็กน้อย “มาหาข้ามีอะไรหรือ”

เมื่อครู่นางเพิ่งบอกเป่ยเฉินเสียเยี่ยนกับเสินเซ่อเทียนว่า ตอนบ่ายซือหม่าหรุ่ยมีธุระมาหานาง ความจริงก็แค่ข้ออ้างในการปลีกตัวออกมา ซือหม่าหรุ่ยไม่ได

บทที่373

เพียงแต่สิ่งที่เยี่ยเม่ยแปลกใจก็คือ เยาเนี่ยย้อนเวลากลับมาก่อนพวกนางแค่สามปีเท่านั้น ไฉนถึงเกิดเรื่องราวได้มากมายเช่นนี้

ดูท่ายังคงมีช่องว่างของเวลา ทำให้เวลาของโลกสองใบนี้ไม่เท่ากัน

สิ่งเหล่านี้เยี่ยเม่ยมิได้บอกกับซือหม่าหรุ่ย อย่างไรก็ตามเรื่องพวกนี้

บทที่374

เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ เป่ยเฉินเสียงก็เริ่มสงสัยว่าตัวเองมาเพื่อให้ตัวละครครบเท่านั้นใช่หรือเปล่า

เขาพูดมาประโยคหนึ่ง ก็ถูกจงซานย้อนกลับ ไม่เปิดโอกาสให้เขาแทรกเลยสักนิด ฮ่องเต้กับจงซานพูดไป เรื่องราวก็ถูกกำหนดแล้ว

เขาพลันไม่เข้าใจว่า ในเมื่อเป็นเช่นนี้เสด็จพ่อยังเรียก