ตอน 370
เตี้ยนเซี่ย ท่านไม่หิวหรือ
บทที่ 302
บทที่302
ในเมืองชายแดน
อวี้เหว่ยยืนหน้าสลดรายงานอยู่ด้านข้างเป่ยเฉินเสียเยี่ยน “เตี้ยนเซี่ย พวกเราไม่พบร่องรอยของแม่นางเยี่ยเม่ยเลย ซือหม่าหรุ่ยเพียงบอกว่านางเดินทางไปทางเจียงหนาน แต่คนของเราตามไปทางเจียงหนาน แม้แต่เงาของนางก็หาไม่พบ!”
อวี้เหว่ยรายงานไปก็ตื่นเ
ตอน 371
บทที่ 302
ตอนที่ 302 เป่ยเฉินเสียเยี่ยนฟื้นแล้ว!
เมื่อเยี่ยเม่ยฟังแล้วก็เงียบไปครู่หนึ่ง
หากเป็นสถานการณ์ปกติ จู่ๆ มีคนเอ่ยกับนางเช่นนี้ เยี่ยเม่ยย่อมรู้สึกว่าอีกฝ่ายมีนิสัยเป็นสตรีเหลือเกิน เจ้ากี้เจ้าการเกินไป ทว่าเห็นหลินซูเหย่าในยามนี้ที่น้ำตาเอ่อล้น
ในใจของเ
ตอน 372
บทที่ 303
บทที่303
กูเยว่อู๋เหินฟังแล้ว สายตาจับจ้องไปที่ร่างของเป่ยเฉินเสียเยี่ยนอยู่นานไม่ขยับ
คล้ายไม่รู้ว่าเขาสมควรวิจารณ์คนเบื้องหน้าตนว่าอะไร ผ่านไปสักพัก น้ำเสียงราบเรียบของเขาก็ดังขึ้นว่า “นางไม่รำคาญที่ท่านพูดมากหรอกหรือ”
คนทั้งหมด “…”
อวี้เหว่ย “…?!”