บทที่ 286

บทที่286

“ปัง!” เสียงดังสนั่น

คนทั้งสามสิบหกคนที่ออกกระบวนท่า ยังไม่ทันแสดงความแข็งแกร่งของตนออกมา ก็ถูกผนึกค้างไว้ที่เดิม ถูกปราณพลังยิ่งใหญ่กระแทก กระเด็นกระดอนล้มสู่พื้นดิน

อวัยวะภายในถูกทำลาย ทั้งมีบาดแผลทั่วร่าง ทำให้พวกเขานอนกองหมดเรี่ยวแรงอยู่บนพื้น ขยับไ

บทที่ 287

บทที่287

ส่วนที่ว่าเป็นพรุ่งนี้ได้หรือไม่ ต้องรอดูว่าฝ่าบาททรงตรัสว่าอย่างไรแล้ว

เสินเซ่อเทียนโบกมือ ส่งสัญญาณให้เขาไป

เป่ยเจี้ยนเกอเข้าใจแล้ว ก่อนที่ขันทีน้อยจะกลับมารายงาน อารมณ์ของจวินซ่างไม่มีทางดีขึ้นแน่ เพราะกังวลว่าจะต้องเข้าวังทันที เช่นนั้นนกของจวินซ่าง

บทที่ 288

บทที่288

คล้ายกับการรักษาชีวิตยามเดินทางเมื่อคืน

เป่ยเฉินอี้เอ่ยออกมาว่าสร้างสถานการณ์สังหารจิ่วหุนไว้แต่แรก เช่นนั้นก็หมายความว่า ทันทีที่เป่ยเฉินอี้รู้สึกถึงความอันตราย ก็จะลงมือกับจุดอ่อนของผู้อื่น เพื่อนำมาคานอำนาจอีกฝ่ายให้สถานการณ์ตรงหน้าสงบลง

เมื่อนางเอ่ย