บทที่331

เมื่อเยี่ยเม่ยเอ่ยถาม สีหน้าของเจ้าเมืองหลินแข็งทื่อ

ใบหน้าปรากฏแววประหลาดใจ เอ่ยว่า “พูดถึงเรื่องนี้ ข้าเองยังแปลกใจอยู่บ้าง! เรื่องนี้ข้ารู้มาจากสาวใช้ที่เพิ่งเข้ามาทำงานในจวนได้ไม่นาน นางบอกว่าเก็บกระดาษแผ่นหนึ่งได้ ในกระดาษนั้นเขียนว่าฐานะแท้จริงของเสี่ยวจิ่วก็คือจิ่วหุน”

บทที่332

เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้

เยี่ยเม่ยกับเจ้าเมืองหลินต่างเข้าใจแล้ว หลินซูเหย่ายินยอมแต่งงานกับคนที่ไม่รัก ล้วนเกิดจากความกตัญญู หวังว่าอาศัยเรื่องนี้เกลี้ยกล่อมเยี่ยเม่ย พิสูจน์ว่าเจ้าเมืองหลินจะไม่เป็นศัตรูกับนางอีกต่อไป

ขณะเอ่ยหลินซูเหย่าก็ร้องไห้ “แม่นางเยี่ยเม่ย ท่านว

บทที่333