บทที่ 263

บทที่263

หัวใจเยี่ยเม่ยสับสนว้าวุ่น

เสี้ยวเวลาเพียงแค่ชั่ววูบ ความคิดต่างๆ นานา ผุดขึ้นในสมอง หากนางคืออาซี หากคนที่ตายคือบิดามารดาของนาง

เช่นนั้น…

ทันทีที่เป่ยเฉินอี้รู้ฐานะที่แท้จริงของนาง ไม่แน่ว่านางอาจจะถูกคนของเป่ยเฉินไล่ฆ่า คิดแก้แค้นก็คงเป็นไ

บทที่ 264

บทที่264

มุมปากของจงรั่วปิงกระตุก ก็ดี

หากเยี่ยเม่ยเป็นอะไรไป เป่ยเฉินเสียเยี่ยนต้องจัดการเสี่ยวกวนแน่ ความหวังของทั้งตระกูลฝากฝังไว้ที่เยี่ยเม่ยจริงๆ

เมื่อมองไปที่ซากศพเกลื่อนพื้น จงรั่วปิงก็ไม่ได้หยุดรั้งรอ นำสมุนไพรมุ่งหน้ากลับเมืองชายแดนอย่างรวดเร็ว

บทที่ 265

บทที่265

บนร่างเขามีกลิ่นอำพันทะเล กลิ่นไม่คุ้นเคยทำให้เยี่ยเม่ยขมวดคิ้ว

เงยหน้าขึ้นมอง ประจวบกับสบตาเขาพอดี นางหน้านิ่วคิ้วขมวด ไม่พูดไม่จาก็รีบลุกขึ้น ผละออกจากอ้อมอกเขา

เป่ยเฉินอี้ไม่รั้งนางไว้ หลังจากเยี่ยเม่ยนั่งลงตรงข้ามตนอย่างระแวดระวัง เขาเพียงยื่นมือออก